2006/Nov/14

เราจะทำอะไรเพื่อเด็กคนนั้นได้บ้างนะ
เด็กคนนั้นที่สอนให้เรารู้ว่ามนุษย์เราสามารถเปลี่ยนแปลงได้
อยากจะช่วย อยากให้มีชีวิตอยู่
เด็กน้อยซึ่งถือกำเนิดจากบาปอันโง่เขลาของตนเองในอดีต......


Impossible


ตรงล๊อบบี้ของโรงแรมในเบลเคนท์ที่จงใจยืนรอให้เหลืออยู่ตามลำพังกับเด็กน้อย เราพูดขึ้นด้วยท่าทีรู้ทัน
เป็นเด็กไม่ดีเลยนะครับ โกหกอีกแล้ว
......เราไม่สามารถทำอะไรได้เลย
...ผมจะช่วยโกหกไปกับคุณด้วย แต่ห้ามฝืนนะครับ
ทำได้เพียงแค่นี้เท่านั้นเอง
ปิดบังเจดไม่ได้เลยน้า ....ขอบคุณนะ
แม้จะรักษาสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติเหมือนอย่างที่ผ่านมาเอาไว้ได้ แต่คำขอบคุณอันซื่อตรงนั้นทำให้รู้สึกแค้นใจในความไร้ความสามารถของตนเองเหลือเกิน
เขาต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมอันน่าเศร้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งที่เป็นชีวิตที่ถือกำเนิดขึ้นมาได้เพียงแค่ 7 ปีเท่านั้น
เสียงพร่ำขอโทษที่ได้ยินในบางค่ำคืน ทำให้รู้ซึ้งถึงความบริสุทธิ์ของจิตใจซึ่งไม่มีอยู่ในตัวเราและการสำนึกถึงบาปที่ไม่อาจลบเลือนไปได้เช่นเดียวกับเราซึ่งไม่สามารถหลุดพ้นจากความผิดพลาดที่ก่อขึ้นเมื่อวัยเยาว์

.

.

.
วันนี้พวกลูคได้เดินทางมาถึงแกรนด์คอกม่าเพื่อรายงานแผนการก่อนบุกเอลด์แลนด์ แต่กว่าจะมาถึงพระอาทิตย์ก็ตกลับขอบฟ้าทิศตะวันตกไปเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจึงตัดสินใจว่าจะพักที่โรงแรมก่อนแล้วค่อยไปเข้าเฝ้าในวันรุ่งขึ้น
อืม วันนี้ลูคกับไกพักห้องเดียวกันนะครับ
เจดซึ่งเดินกลับมาจากเคาน์เตอร์บอกพลางยื่นกุญแจห้องส่งให้ไก ดวงตาสีน้ำทะเลอันงดงามหรี่ลงเล็กน้อยอย่างสงสัย แต่ก็ยื่นมือออกไปรับกุญแจโดยดี
งั้นเหรอ ? แล้วเฮียล่ะ ?
ถ้าจำไม่ผิด วันนี้รู้สึกว่าจะจองได้แค่ 2 ห้อง เพราะฉะนั้นจึงแบ่งห้องตามกลุ่มผู้ชายและผู้หญิง แต่คนตรงหน้ากลับพูดเหมือนตนเองไม่ได้พักห้องเดียวกัน
ผมมีเรื่องอื่นที่อยากตรวจสอบนิดหน่อย วันนี้เลยจะไปห้องทำงานครับ
มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ย ?
ไม่เป็นไรครับ ไม่ใช่เรื่องสำคัญมากนัก แต่ผมคงบอกคุณทีหลังเผื่อจะต้องอธิบาย
......เหรอ งั้นก็พยายามเข้านะ
ไกทำหน้าระอาเมื่อเจดตอบปฏิเสธด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสที่เห็นแล้วน่าหวั่นใจเหมือนอย่างเคย ก่อนจะเดินไปทางห้องพักหลังจากพูดทิ้งท้ายแค่นั้น

.

.

.
ยิ่งพยายามค้นหาหนทางสักเท่าไหร่ ปลายทางแห่งความสิ้นหวังก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกที
เจด เคอร์ติสถอนหายใจยาวพลางเอนตัวลงกับเก้าอี้ แม้จะลองค้นหาความเป็นไปได้อื่นๆ เท่าที่จะหาได้ สิ่งที่เขาพบกลับมีแต่จะตอกย้ำถึงผลที่คาดการณ์เอาไว้แล้ว ไม่มีทางเกิดผลลัพธ์อื่นได้เลย มุมริมฝีปากเรียกยกขึ้นเล็กน้อยแบบสมเพชตนเองกับบรรดาเอกสารที่กองอยู่เบื้องหน้า
ศาสจราจารย์เจด บัลฟอร์ผู้มีพรสวรรค์ เนโครแมนเซอร์เจดผู้เป็นที่พรั่นพรึง แต่กลับไม่อาจช่วยชีวิตของเด็กที่ตนเองหวังอยากให้มีความสุขไว้ได้
อา ไม่มีทางอื่นแล้วจริงๆ
ปลายทางที่รอคอยเด็กคนนั้นอยู่มีเพียงแบบเดียว จุดจบที่ไม่ต้องใช้สคอร์ก็สามารถรู้ได้อย่างชัดเจน
แต่ความรู้สึกไม่อยากตัดใจนี้คืออะไรกัน ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกแต่ก็ยังไม่สามารถเลิกคาดหวังได้
ชั่วแว่บหนึ่ง รอยยิ้มของเด็กคนนั้นได้ผุดขึ้นมาภายในสมอง รอยยิ้มเหมือนปลงตก ยอมรับทุกๆ เรื่องที่เกิดขึ้นกับตนเอง ตั้งใจจะแบกรับทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้คนเดียว ทว่าในแววตาสีเขียวนั้นกลับมีประกายแห่งความมุ่งมั่นไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย
ในขณะที่กำลังนึกภาพนั้นในใจ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
ด้วยเสียงที่ได้ยิน สติของเจดจึงกลับจากห้วงความคิดมาสู่โลกแห่งความจริง
ใครครับ
เจด นี่ฉันเอง
ลูค !?
นัยน์ตาเวทย์สีแดงเข้มเบิกกว้างเล็กน้อย ก่อนจะหรี่ลง เขาเอ่ยไปทางประตูด้วยเสียงนุ่มนวล
เชิญครับ
รบกวนหน่อยนะ
แล้วมีธุระอะไรหรือครับ มาเอาป่านนี้
อืม เพราะต่อไปเดี๋ยวพวกเราจะบุกเอลด์แลนด์กันแล้ว ฉันเลยมีเรื่องอยากจะบอกกับนายเอาไว้
ลูคเกาท้ายทอยพูดพร้อมกับยิ้มน้อยๆ
อะไรครับ
....คือ
สายตาของเด็กหนุ่มที่มองตรงมาดูอ่อนโยนและสงบอย่างน่าประหลาด
ขอบคุณนะ เจด
เอ๊ะ ?
เจดงุนงนกับคำพูดที่ได้รับอย่างไม่คาดฝัน รู้สึกได้ว่าตนเองกำลังหวั่นไหว
ขอบคุณ ?
พูดอะไรน่ะครับ
เขาดันแว่นขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกพลางถามออกไป
ฉันรู้สึกขอบคุณนาย เพราะถ้าเจดไม่คิดฟอมิคลี่ฉันก็คงไม่เกิดขึ้นมาและได้มีชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้
กำลังประชดหรือครับนั่น
ใช่ที่ไหนเล่า ฟังให้จบก่อนสิ ฉันจะบอกว่าตอนนี้ฉันมีความสุขมากเลย
มีความสุข.....?
ใช่ ได้ออกเดินทาง อยู่กับพรรคพวก พบเจอเรื่องต่างๆ มากมาย ถึงจะไม่มีแต่เรื่องดีๆ ก็เถอะแต่ฉันก็คิดว่าดีแล้ว อีกอย่างฉันได้เรียนรู้จากนายมาเยอะเลยด้วย
ผมเองก็ได้เรียนรู้จากคุณเยอะเหมือนกัน
อ๊ะ พูดเหมือนตอนนั้นเลย
นั่นสินะครับ
ตอนก่อนบุกแอบซอร์บเกท พวกเขาก็คุยกันแบบนี้ ใช่ เวลานั้นเจดบอกลูคว่าตนเองไม่สามารถรู้สึกรู้สาอะไรกับความตาย แต่บัดนี้เขากลับไม่อาจยอมรับความตายของเด็กหนุ่มตรงหน้าได้จนทำสิ่งที่เหมือนเป็นการตอกย้ำความเป็นจริงนั้นยิ่งขึ้นไปอีก
เพราะว่ามีความสุข แถมได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่จนคาดถึงไม่ถึงเลยหากนึกถึงสมัยที่ยังโดนกักอยู่ในคฤหาสน์ ฉันจึงคิดว่าสามารถยอมรับเรื่องที่จะเกิดขึ้นจากนี้ไปได้
เมื่อถ่ายทอดความรู้สึกของตัวเองออกไปหมดแล้ว ลูคก็พูดขอบคุณเจดอีกครั้ง ไม่รู้ว่ามันได้ส่งผ่านไปถึงรึเปล่า แต่เด็กหนุ่มก็เห็นได้ว่ามีรอยยิ้มบางๆ ที่บอกไม่ถูกว่าอยู่ในอารมณ์แบบไหนผุดขึ้นบนใบหน้าของอีกฝ่าย
งั้นหรือครับ แต่นี่ก็ได้เวลานอนของเด็กแล้ว รีบกลับโรงแรมดีกว่านะครับก่อนที่จะโดนไกจับได้
อึ่ก รู้แล้วน่า มาบอกฉันว่าอย่าฝืน เจดเองก็อย่าหักโหมล่ะ
ครับ ครับ v
ขณะมองตามแผ่นหลังของลูคที่เดินออกไปจนลับตา หลังหยอก (?) ลูคพอเป็นพิธี รอยยิ้มสดใส (ที่ทุกคนบอกว่าดูมีเลศนัย) ของเจดก็เปลี่ยนไปเป็นยิ้มแบบลำบากใจ
น่าลำบากใจจังเลยนะครับ
แบบนี้ยิ่งทำให้เราเลิกหวังลมๆ แล้งๆ ไม่ได้เข้าไปอีก
ช่างเป็นเด็กโหดร้ายที่ไม่รู้ถึงใจคนอื่นซะบ้างเลย ความอบอุ่นที่เกิดขึ้นมาในอกนี้คงจะเป็นการรู้สึกไปเองแน่ๆ ทั้งที่น่าจะรู้สึกทรมานแต่กลับรู้สึกเหมือนได้รับการปลดปล่อยจากพันธนาการอันหนักอึ้ง พลอยทำให้ความคาดหวังท่วมท้นขึ้นมาทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นจริง

.

.

.

จนท้ายที่สุดแล้ว เราก็ยังยื่นมือซ้าย
เพราะฉะนั้น กรุณามีชีวิตกลับมา ไม่สิ......ผมหวังไว้แบบนั้นครับ
และพูดความปรารถนาออกไป
ทั้งที่รู้ว่าไม่อาจสมหวัง......


Fin

แหะๆ ฟิคอาบิสเรื่องแรกที่เขียนเลยค่ะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะเขียนฟิคนี้ออกมาได้ เพราะว่า 1.ชอบอ่านแก๊ก+เลี่ยน หรือไม่ก็คู่บ้า 2.ชอบอ่านหัวแดง
แต่นี่นอกจากจะ มุมมองไทสะ+เครียดแล้ว มันยัง ไม่วาย ด้วยค่า คนที่รู้จักเรามีหวังเง็งไปตามๆ กัน อารมณ์เบบเพิ่งจิ้นไปเมื่อวานเขียนเสร็จเมื่อวาน มือลื่นปรู๊ดปราดทั้งที่เป็นพวกขี้เกียจเขียน เลยชักอยากจะทำโดเล่มที่สองของตัวเองขึ้นมาเลย (เล่มแรกเป็นฟิค FMA)
สาเหตุที่ออกมาเป็นแบบนี้ คงเพราะว่าความรักไทสะพุ่งกระฉูดค่า เกมนี้คนเราเอาใจช่วย อยากช่วยรองจากคู่หัวแดงคงเป็นไทสะนี่แหละ และนี่เป็นจินตนาการส่วนตัวตามสัญชาติญาณล้วนๆ ถ้ามีไรไม่ดี หรือใครอ่านแล้วคิดว่าคาแรคไม่ตรง มันไม่ใช่อย่างงี้ ก็ทำใจเถอะค่ะ แต่เรื่องสำนวนหรือไรงี้เชิญเชือดได้เต็มที่
ไอ้เราก็ทำได้แต่ฟิคประกอบภาพ มีใครวาดภาพประกอบให้ได้มั่งค้า มีไผวาดเป็นการ์ตูนได้อ๊ะเปล่าตัว Help Me Please

ปล. ยืมคำว่าเฮียของพี่ลินมาใช้นะคะ ประมาณว่าไม่รู้จะแปล 旦那 ยังไงดีเหมือนกัน

Comment

Comment:

Tweet


Scholars are willing to get a good degree, but what is the right way to get this? We can suggest to search for the <a href="http://www.exclusivethesis.com">thesis</a> service to order the legal dissertation related to this good post at. I used it and got high range.
#5 by EricaNavarro (91.212.226.136) At 2012-03-15 09:17,
มาเยี่ยมบล็อกคับ อ่านแล้วเขียนได้ดีมากเลย อิมเมจภาพป๋าผุดขึ้นมาในหัวตอนอ่านเลยคับ(ทั้งลูคแล้วก็ทั้งฉากด้วย จริงๆนะ)
อ้อ ไม่วายก็ดีแล้วงับ ผมจะได้อ่านได้ด้วยไง เหอๆ
ป.ล.rinซัง วันนั้นก็เห็นแว่บๆที่งานเหมือนกัน แต่ไม่แน่ใจว่าใครเลยไม่ได้ทัก ไว้งานคราวหน้าคงได้เจอกันอีกนะคับ^ ^
#4 by D.D.chan At 2006-11-15 20:14,
พี่ริน------------------(ลากยาวไม่สิ้นสุด)
ส่งเมลล์มาเลยฟิคนี้ (ก็อบไม่ได้ ทำไม่เป็น)
ถูกใจอย่างแรงง่ะ นั่งอ่านแอบยิ้มโอว ป๋าขา------------

แฮ่ก ๆ ๆ ๆ หอบ.....นะพี่นะ นี่ถ้าทำขายละก็ลูกค้ากลิ้งเย้ว ๆ อยู่นี่คนนึง

ปล. ถ้าต้องการคนวาดบอก ถึงวาดไม่เป็นก็จะเอาให้เป็น (เอ๊ะ มันยังไงอยู่)
#3 by Zegale (58.136.168.8) At 2006-11-14 18:08,
ประมาณว่าอยากจะวาดให้เหมือนกันคะ
ถ้าได้อยู่เมืองไทยนะคะ แต่เราก็วาดวายไม่เป็นเหมือนกัน
เรื่องเกมในตำนานนี่ก็อยากได้มากเหมือนกันคะ ฝากmokuriจังเอาไว้ได้มั้ยนะ...
เราคิดว่าดันนะน่าจะแปลว่าเฮียเหมาะสุดแล้วนะคะ
...ไม่มีคีย์บอร์ดไทยนี่พิมพ์ลำบากจัง... (อยู่ห้องสมุด)
#2 by Lynn At 2006-11-14 15:47,
กรี๊ดดดดดดด น่ารักมากเลยค่า~
คราวหน้าหนูก็สนใจฟิคง่ะ ไทสะจริงๆอ่อนโยนกะลุคมากเลย ให้ความรู้สึกประมาณว่า ปะป๋า~
แต่ทำไมมันไม่วาย =[]=!!! (?) .....ไม่เป็นไรค่ะ หนูก็แต่งฟิควายไม่เปง
#1 by Icys :: Ai no Melody At 2006-11-14 13:54,