2007/Dec/28

จอร์จจจจจจจจจจจ อ่านแล้วทนไม่ไหวค่ะ ต้องมาสครีม ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่เรามาสครีมนิยายลงในบลอคนี่ด้วย (รู้สึกประโยคนี้จะคุ้นๆ นะว่ามะ) คือว่าในเรื่องภาษาประสบการณ์เป็นสิ่งสำคัญจริงๆ ค่า เรื่องที่เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว เมื่อมาอ่านเอาตอนนี้ที่ภาษาเริ่มเป็นผู้เป็นคนกะเขาบ้างแล้ว รสชาติได้ในการอ่านมันต่างกันจริงๆ ค่า อ๊อก โดยเฉพาะเรื่องนี้ やさしい竜の殺し方 ชื่อเรื่องแปลตรงๆ คือวิธีฆ่าของมังกรผู้อ่อนโยน แต่ชื่อประกิตนี่สิ

อ่านแล้วต้องขยี้ตาแล้วอ่านใหม่ เพราะมันชื่อ He said I love you ......

มันเกี่ยวกับชื่อญี่ปุ่นตรงไหนเนี่ยถามจริง......แต่สงสัยไปก็แค่นั้นแหละ ก่อนอื่นก็เลยนั่งเปิด

อ่านซะ แต่ว่าก่อนจะสครีมนิยาย ขอสครีมดราม่าก่อน "พระเอก" อูลันบอร์ก คนพากษ์คือมิโดริคา

ว่า ฮิคารุ ...1..2...3....กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทั้งประโยคโน้น ประโยคนั้น ประโยคนี้

ในเรื่องคือเสียงมิโดริคาว่าเร้อออออออออออออ ในตอนแรกที่รู้เราคิดแบบนั้นจริงๆ นะคะ ถ้าเกิดไปแข่งกรี๊ดที่เมืองนอกรับรองว่าเสียงโหยหวนของเราต้องติดอันดับต้นๆ แหงๆ เสียงอ่อนโยน อบอุ่น ทุ้ม นุ่ม หวานชวนละลายหู ของมิโดริน พูดอย่างประโยคว่า 

"ข้ารักเจ้า"

"สำหรับข้า คำสัตย์สาบานคือทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าจะปกป้องอาคันเจลจนกว่าวาระสุดท้ายจะมาเยือน  จะปกป้องอาคันเจลจากทุกสิ่งทุกอย่างที่จะทำให้อาคันเจลทุกข์ทรมาน ขอสาบานด้วยเลือด นาม และเกียรติของข้า"

"จะไม่ทำให้อาคันเจลเจ็บปวด ข้าสาบานไว้แบบนั้น จะปกป้องจากทุกสิ่งทุกอย่างที่จะทำร้ายอาคันเจล ให้ความสำคัญยิ่งกว่าความรู้สึก ยิ่งกว่าใคร ยิ่งกว่าสิ่งใด ยิ่งกว่าชีวิตของข้า"

"ข้าไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น แค่มายังโลกนี้แล้วได้พบกับอาคันเจล เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ข้าได้รับทั้งความหมายในการมีชีวิตอยู่ และความหมายในการตายมาเรียบร้อยแล้ว ข้าจะไม่แย่งชิงอะไร ไม่มีทางทำร้ายเจ้าเด็ดขาด เพียงแค่รักเท่านั้น"

ไอ้ประโยคพวกนี้น่ะ...พูดด้วยเสียงมิโดรินเร้อออออออออออออออออออออออออ ก๊อด โปรดิวเซอร์กะจะฆาตกรรมกันใช่ม้าย ยิ่งเสียบหูฟังเข้าไป พลังทำลายล้างยิ่งเพิ่มขึ้นอีก 200 % มันไม่มีอะไรที่จะยิ่งกว่าก๊อดซิลล่า มอธร่า กาเมร่าบุกเมืองไปยิ่งกว่านี้แล้วค่า (นี่คือสภาพจิตใจขณะฟังของข้าเจ้าเอง) จ๊าก หน้าตรูแดงอยู่แน่ๆ แดงแหงๆ แดงอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วมันแดงไปถึงไหนฟระเนี่ย คุณพระคุณเจ้า

ตรูรู้แล้วว่าทำไมชื่อประกิตถึงเป็นแบบนั้น.....สุดๆ ไปเลย !!! แต่ชื่อญี่ปุ่นก็ตรงนะคะ ก็อูลันบอร์กเป็นราชามังกรนี่นา แล้วก็ต้องมาตามฆ่าสัตว์มายาที่หลุดไปโลกมนุษย์ แต่ไม่ใช่ว่าสักแต่ฆ่านะคะ เหมือนจะช่วยฆ่าเพื่อให้พ้นทุกข์ หรือถ้าเกิดสัตว์มายาตัวนั้นยังไม่คลุ้มคลั่งและแสดงออกชัดเจนว่ายังอยากมีชีวิตอยู่ก็จะรับมาเป็นลูกน้องด้วย ยกเว้นพวกออร์คพวกโอกูลที่เฮียไม่มีปราณีปราศรัย

เท่านี้ก็แทบจะเป็นลมล้มพับแล้ว แต่พอมาเห็นชื่อคนพากษ์ "นายเอก" อาคันเจล แล้วก็ยิ่งกรี๊ดดดด แปดสิบสามตลบ

เพราะนั่นคือคุณจิบะ สุสุมุ ........ออสวัลด์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (คนละเรื่อง

แล้ว) เสียงหล่อมาก เสียงสมชายมาก เสียงดีมาก เสียงชวนกรีดร้องมาก (เออ พอได้แล้ว) โฮกกกกกกกกก โอย แล้วยิ่งบุคลิกของอาคันเจลที่แบบว่า โฮก เหมาะกะเสียงคุณจิบะมากค่ะ แถมพากษ์ได้อารมณ์สุดยอดอีกต่างหาก (เอ๊ คิดว่าฝีปากชั้นไหนแล้วล่ะ)

ใครยังไม่เคยฟัง สมควรไปหามาฟังอย่างเร่งด่วน ไม่งั้นคุณจะพลาดของดี

เอาล่ะ สครีมดราม่ามาพอแล้ว วกกลับมาเรื่องนิยายซะที อืม เรื่องนี้มันก็ออกพิมพ์มานานแล้วล่ะนะคะ เป็นนิยายรุ่นเก่าที่คนไหนอ่านเราสามารถเดาอายุคนนั้นได้กลายๆ (เดี๋ยวได้โดนรุมยำ)  ขอบอกว่ามันเป็นนิยายรักที่ข้าเจ้าชอบที่สุด ทั้งที่ตัวเองไม่ค่อยอ่านแนวนี้ คนที่แพ้ความหวานอาจจะนอนคายได้ภายใน 0.001 วินาที แต่ข้าพเจ้าชอบค่า เลิฟที่สุดเลย อูลันบอร์ก

เรื่องมันมีอยู่ว่าเมื่อพันปีก่อนที่มนุษย์และสัตว์มายายังอยู่ร่วมกัน ได้เกิดภัยพิบัตครั้งใหญ่ขึ้น และเพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องนั้น ราชาสัตว์มายาและราชาศักดิ์สิทธิ์ (ที่จริงเป็นผู้หญิงแต่เรียกราชา) จึงได้แบ้งโลกออกเป็น โลกหยิน (โลกของสัตว์มายา) กับโลกหยาง (โลกของมนุษย์) แล้วในตอนนั้นราชาสัตว์มายาก็ทำพันธะสัญญาของราชาศักดิ์สิทธิ์ว่า เมื่อโลกตกอยู่ในอันตราย ราชาสัตว์มายาจะมายังโลกหยางและค้นหาผู้เป็นที่รักจากในบรรดาผู้สืบสายเลือดของราชาศักดิ์สิทธิ์ แล้วปกป้องโลก

และในเนื้อเรื่องปัจจุบัน พวกที่สืบสายเลือดของราชาศักดิ์สิทธิ์ก็รบราฆ่าฟันทำสงครามกันเอง ผู้คนตายไปเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้สมดุลของทั้งสองโลกเสียไป เมื่อสมดุลเริ่มเอนเอียง จึงมีสัตย์มายาหลุดมายังโลกหยางด้วย แต่พวกมนุษย์ก็ยังไม่เลิกทำสงคราม

ทีนี้มันก็เริ่มต้นขึ้นตรงที่อาณจักรมิยางิที่เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรใหญ่ได้จัดการประลองและรวบรวมทหารรับจ้าง เพื่อจ้างให้ไปทำงานต่างๆ และปาร์ตี้ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดก็คือปารืตี้ที่ประกอบด้วย ทหารรับจ้างสายฟ้า โดมะ สาวน้อยนักธนูคลอเดีย พระที่เป็นอดีตนักรบไกต์ส อูลันบอร์กเด็กหนุ่มผู้ได้ฉายาว่าสีแดงเข้ม และชายหนุ่มอดีตนักรบศักดิ์สิทธิ์ ประกายแสงอาคันเจล

หลังจากนี้จะเป็นสครีมตัวละคร และประโยค+ฉากที่ชอบ ไม่ใช่การวิจารณ์เนื้อเรื่อง เพราะต่างคนต่างรสนิยม เราจะพูดเฉพาะส่วนที่ชอบล่ะค่ะ แค่อ่านแล้วมันอัดอั้นเลยอยากระบายเท่านั้นเอ๊ง เพราะฉะนั้นขอสครีมเฉพาะอูลันบอร์กกะอาคันเจล เพราะรักสองคนนี้มาก

อูล (ชื่อที่คนในกลุ่มใช้เรียกอูลันบอร์ก) เป็นคนที่สุดยอดมากเลยค่ะ จะเรียกว่าไงดี Going My Way ระดับเดียวกะปู่บลูเลย?  เบลอๆ บางทีก็ดูเอ๋อๆ แต่ความจริงแล้วทั้งซื่อทั้งน่ารักทั้งเอาจริงเอาจัง อ่อนต่อโลกในบางเรื่องแถมยังขวานผ่าซาก จิตใจแสนจะบริสทธิ์ และไอ้ความขวานผ่าซาก จิตใจแสนจะบริสทธิ์ นี่แหละที่ทำให้ข้าพเจ้ากระอักน้ำตาลตอนอ่านมาหลายครั้งแล้ว ถึงจะตัวเตี้ยกว่าอาคันเจล (เล่ม 5 ก็สูงกว่าแล้ว) แต่ก็แมนแม๊นแมน ดูท่าทางเป็นผู้ใหญ่ไม่สมตัว ควบคุมอารมณ์ตัวเองเก่ง (ก็มังกรอ่ะ ความจริงอายุ 72 แล้ว) ผมสีดำ ตาสีดำสนิท สวมเกราะสีดำทั้งตัว แล้วก็แบกดาบสีแดงเล่มใหญ่ไว้ข้างหลัง

เห็นเหมือนเด็กแบบนี้อ่ะนะ แต่กินเหล้ายังกะเอาเหล้ามาอาบน้ำ (พอขินตนาการตามแล้ว อึ๋ยเลย) ชอบเหล้ามาก แต่ดูจากการ์ตูนท้ายเล่มแล้ว น่าจะชอบน้ำเปล่าที่อาคันเจลรินให้มากกว่าเหล้า (มาตราการประหยัดงบ)

อูลนี่จะเรียกว่าไงดี....หลงรักอาคันเจลตั้งแต่แรกพบ ? แต่ไม่ใช่เพราะชอบรูปร่างภายนอกของอาคนะคะ ตอนที่อาคถามอูลอย่างสงสัยว่า ตัวเองเป็นผู้ชาย แล้วมาชอบตัวเองตรงไหนเนี่ย อูลตอบว่า เมื่อก่อนตัวเองเคยมีเพื่อนเป็นยูนิคอร์นอยู่ตัวนึง แล้วอาคคล้ายกับยูนิคอร์นตัวนั้น

"พอเข้าไปใกล้ก็จะระวังตัว แต่พออีกฝ่ายจากไปก็จะมีสีหน้าเหงาหงอย รังเกียจความโสมม กล้าหาญยามต่อสู้ ทั้งรวดเร็วและแข็งแกร่ง แล้วก็ขาวสะอาดงดงาม"

จอร์จจจจจจจจจจจ นี่มันสเปคเรา !! (ไม่ใช่แล้ว) อาคได้ฟังก็เลยตั้งท่าจะเถียงว่า งั้นที่อูลรู้สึกกับตัวเองก็ไม่น่าจะใช่ความรักแต่เป็นมิตรภาพเช่นเดียวกับความรู้สึกที่มีให้ยูนิคอร์นตัวนั้น  อูลเลยบอกว่า

"ข้าเข้าใจว่าอาคันเจลอยากจะพูดอะไร  ข้ารู้ว่าความรักและมิตรภาพที่เป็นสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อาคันเจลเคยมีความรักหรือเปล่า ?"

"ไม่เคย"

"ถ้าอย่างนั้น หากมีก็จะเข้าใจเอง ความยินดีจนร่างกายสั่นสะท้านเมื่อผู้เป็นที่รักมาอยู่ตรงหน้าในตอนนี้ มีความมั่นใจว่าเป็นคนสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของตน นอกจากนั้น ความรู้สึกมากมายยังพุ่งล้นขึ้นมาจนรู้สึกสับสนทรมาน ทั้งที่เป็นแบบนั้นความรู้สึกเป็นสุขกลับเอ่อล้นออกไปยังภายนอกความรู้สึกแบบนี้ไม่เรียกว่ามิตรภาพหรอก"

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อ่านแล้วรู้สึกเหมือนกำลังโดนจีบแบบเนียนๆ อ.สึโมริเขียนบรรยายได้ชวนกรี๊ดมากเลยค่ะ อินค่ะอิน แล้วยิ่งพอคิดว่าอูลที่ทำหน้าเฉยตลอดศก ความจริงในใจกำลังอยู่ในสภาพนี้แล้ว ยะโฮ่ โมเอ้  

แล้วอูลนี่ก็ทำไรนี่เอาภารกิจของตัวเองกะอาคเป็นที่ตั้ง มีตอนนึงที่ทิ้งเพื่อนในกลุ่มให้ตั้งรับสัตว์มายาแล้วตัวเองก็วิ่งไปช่วยอาค อาคนี่หลังขอบคุณแล้วก็ตบสั่งสอนว่าทำแบบนี้มันไม่ดีให้นึกถึงทีมเวิร์คบ้าง อูลก็รับคำโดยดี ทำเอาคนตบอึ้งไปแป๊บนึงเลย แถมยังหวานไม่เลือกที่อีก อย่านึกจะบอกรักก็บอกตรงนั้นทันทีสิค้า บ้า น่ารัก !! (ขอไปสงบสติสักพัก)

ข้อดีของอูลอีกข้อก็คือการยอมรับความผิดพลาดของตัวเองด้วยแหละ แต่ต้องเป็นที่สมเหตุสมผลนะ ว่าตัวเองทำผิด ที่จริงอูลตอนต่อล้อต่อเถียงกับโดมะก็น่ารักเหมือนกัน จะเรียกแบบนั้นได้มั้ยหว่า เพราะเป็นแบบตอกกลับหน้าตายอ่ะ อูลไม่ค่อยพูด พูดน้อย ดูไม่มีมนุษยสัมพันธ์ แต่พูดทีนี่ทำเอาหลายคนอึ้งไปหลายยกเหมือนกัน ยิ่งคนพากษ์เป็นคุณมิโดริคาว่าด้วยแล้ว.....(มันไม่เลิกค่ะ)

แล้วยังมีประโยคนี้อีกที่อ่านแล้ว โห เอากันอย่างนี้เลยนะ

"การที่ข้ามีนิสัยควบคุมตัวเองได้ดีถือเป็นความโชคดีของทั้งสองฝ่าย ถ้าเกิดจู่ๆ ก็เข้าไปจับกดอย่างกะทันหัน ยูนิคอร์นก็อาจจะใช้เขาแทงสังหารอีกฝ่ายได้ใช่มั้ยล่ะ"

แหม อูลล่ะก็....ตัวคิดอะไรอยู่เนี่ย เค้ารู้นะ (เฮ้ยๆ กลับมาก่อน) 

อาคันเจลก็เข้าทำนองหนุ่มรูปงามที่แม้แต่ผู้หญิงยังอาย ตัวสูงชะลูดเพรียวบาง แต่ฝีมือดาบสุดยอด แถมใช้เวทย์เก่ง ดวงตาสีน้ำเงิน ผมสีเงินยาวสลวยรวบไว้ข้างหลัง ยิ่งสวมชุดสีขาวล้วนของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ยิ่งสวยเข้าไปใหญ่ เป็นคนที่ให้อิมเมจของสีขาวมากเลยค่ะ

อาค (ชื่อเล่นของอาคันเจลแหละ) เป็นคนมีอดีตค่า แล้วก็ออกจะต่อต้านพวกผู้ชายที่เข้ามาเกาะแกะตัวเองอย่างมากด้วย ก็แหมแต่ละคนเจตนาไม่บริสุทธิ์ทั้งนั้น ยกเว้นอูลที่มาบอกตรงๆ อย่างบริสุทธิ์ใจสุดขีด ที่ถึงจะแสดงท่าทีต่อต้านออกไปแต่ความจริงในใจอาคไม่ได้ปฏิเสธอูล ออกจะรู้สึกดีกับความอ่อนโยน อบอุ่นที่แฝงอยู่ในแสยงของอูลด้วยซ้ำ ตอนเด็กอาคเคยโดนแม่ทารุณกรรม แต่อาคก็ยังคงรักแม่และพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้แม่รัก ทว่ากลับโดนหักหลังอย่างร้ายกาจที่สุดคือโดนแม่เอาไปขายเพื่อแลกกับเงิน ตั้งแต่นั้นอาคจึงไม่เปิดใจให้ใครอีกเลย ถึงจะมีการติดต่อกับใคร แต่ก็ยังมีเขตที่ห้ามฝ่าเข้าไป แล้วคนที่พยายามฝ่าก็โดนถองกลับไปแบบไม่ครบสามสิบสองมาหลายคนแล้ว

จะว่าไปอาคนี่ก็ไม่ได้ซึนเดเร่นะ ไม่ได้เป็นพวกปากไม่ตรงกะใจด้วย เป็นเหมือนคนที่มีบาดแผลลึกที่รักษาไม่หายมากกว่า ก็เลยพยายามปกป้องตัวเองอย่างสุดความสามารถมากกว่า   

ตอนที่อ่านถึงความรู้สึกของอาคันเจลตอนที่โดนแม่ทารุณกรรมแล้วมันอดเจ็บปวดไม่ได้เลยค่ะ พอนึกถึงความรู้สึกของอาคที่โหยหาความรักของแม่ แม้ว่าจะโดนทำถึงขนาดนั้น

"ผมจะเป็นเด็กดี จะฟังที่พูดทุกอย่าง จะสอบให้ได้ที่หนึ่งในโรงเรียน จะไม่ทะเลาะกับใคร จะไม่ทำให้เสื้อผ้าสกปรก จะไม่แวะข้างทางตอนกลับจากโรงเรียน จะไม่รับขนมจากคุณนายไวส์อีกเป็นครั้งที่สอง จะไม่หัวเราะเอะอะต่อหน้าท่านแม่ จะไม่กินข้าวมากๆ ถึงจะโตขึ้นก็จะพยายามไม่ให้ต้องหาเสื้อผ้าใหม่ เพราะฉะนั้น หยุดเถอะ ! อย่าตีผมเลย ! ได้โปรดเถอะ แค่นิดเดียวก็ได้ ช่วยยิ้ม ช่วยจูบ ช่วยกอด พูดว่ารักผม"

พออ่านมาถึงตรงนี้บ่อน้ำตาแทบแตก (คนมันอินกะเรื่องครอบครัวง่าย) โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เพราะมีอดีตแบบนี้อาคันเจลถึงได้ไม่รับรักอูลน่ะเซ่ (เอ่อ ใจเย็นพวก) ทั้งที่รู้สึกดีกับความอ่อนโยนอบอุ่นและความบริสุทธิ์ใจที่มีอยู่ในการกระทำต่างๆ ของอูล โฮๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วไอ้พันธะสัญญา "คนรักแห่งชะตากรรม" เนี่ย มันเป็นสัญญาที่เกิดผลได้ แม้ว่าฝ่ายราชามังกรจะสาบานแต่ฝ่ายเดียวด้วย เพราะไม่ได้รักที่อีกฝ่ายมารักตัวเอง จบข่าว โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ราชามังกรแต่ละคนอ้า ทำม้าย เรื่องนี้พลังแห่งรัก (ของราชามังกร) ยิ่งใหญ่ที่สุดจริงๆ ด้วย

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ความจริงพันธะสัญญานั่นมันเกิดขึ้นจากความคึกคะนองของ

ราชามังกรที่แบ่งโลกออกเป็นสอง และสัญญานั่นก็กลายเป็นข้อผูกมัดมังกรลูกหลานต่อมาเรื่อยๆ แต่ราชามังกรแต่ละรุ่นก็ยังตามหาและรักผู้สืบสายเลือดของราชาศักดิ์สิทธิ์ โอยจะเรียกว่าไรดีเนี่ย ถึงจะโดนคนที่ได้ฟังเรื่องนี้เรียกว่ามันเป็นคำสาปก็ไม่แปลกหรอกนะจะบอกให้ หรือจะบอกว่าความรักและสเปคคนมันฝังอยู่ในพันธุกรรม ?

โดยฉพาะที่อูลยอมให้วิญญาณราชามังกรรุ่นก่อนๆ มาสิงได้เนี่ย ต้องเรียกว่าทำเพื่อรักจริงๆค่า เพราะมังกรรักศักดิ์ตัวเองยิ่งกว่าอะไร พวกเผ่ามังกรที่เรียกกันว่าดรากอนยังไม่ยอมก้มหัวให้กับราชาของตัวเองเลย คนที่มังกรจะยอมก้มหัวให้ คำนับให้ ยอมคุกเข่าให้มีเพียงผู้เป็นที่รักเท่านั้น โอ๊ย เจอพล็อตนี้เข้าไปถึงจะไม่อยากกรี๊ดก็ต้องกรี๊ดล่ะค่ะ มันห้ามไม่ไหว อูลนักบว่าเป็นราชาที่มีพลังต่ำที่สุดในบรรดาราชาแต่ที่ได้รับเลือกเป็นเพราะพลังอัญเชิญวิญญาณนี่ แต่ใครจะไปชอบใช้ล่ะ ไอ้พลังที่ให้คนอื่นมายึดร่างตัวเองแล้วทำโน่นนี่โดยที่ตัวเองไม่ได้รู้เรื่องอะไรกะเขาเล้ย ขืนโดนเอาร่างไปทำเรื่องแปลกๆ ก็แย่สิ (อ๊ะๆ คนที่คิดลึกคิดใหม่ได้นะ)

จะว่าไปเรื่องนี้มันก็เน้นวีรกรรมของอุลกะอาคล่ะนะ แล้วก็ยังมีเรื่องอื่นๆ ให้คิดอีกเยอะแยะ ตัวแปรสำคัญของเรื่องนี้ก็คือ ความรักและความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของราชามังกร อ๊อก เดี๋ยไวปอ่านเล่มสองต่อ ขออวยพรให้อูลจับอาคติดเร็วๆ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อ่ะ เกือบลืมไปเลย สวัสดีปีใหม่ค่า ปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนมีความสุขนะคะ ขอให้ได้อ่านการ์ตูนเยอะๆ เจอนิยายสนุกๆ แยะๆ เล่นเกมไม่หวาดไม่ไหว นอนกลิ้งๆ อยู่บนเตียงได้อย่างสบายใจ (นี่มันความสุขหล่อนทั้งนั้นเลยนี่หว่า) เอาเป็นว่า ขอให้แต่ละคนพบกับความสุขของตัวเองนะคะ

Comment

Comment:

Tweet


ชอบบบบค่าาาาา

ชอบอูลันบอร์กมากมาย ไม่เคยได้อ่านเวอร์ชันนิยาย ก็เลยเสียดายที่ไม่มีโอกาสซึมซับความงามของวรรณกรรมแบบเต็มอิ่ม แต่เวอร์ชันการ์ตูนก็ไม่เลวนะคะ อูลันบอร์กน่าร้ากกกกก!!!! >w< >w<

ถึงจะแปลไม่เกี่ยวกับชื่อต้นฉบับ แต่ก็ชอบชื่อ "He said I love you" มากกว่าค่ะ มันตรงเผงๆกับพล็อตเลยทีเดียว เพราะอูลบอกรักอาร์ค(ตลอดเวลา ^^'') แล้วตอนที่อูลคลุ้มคลั่งกลายร่างเป็นมังกร อาร์คก็พูดว่า "He said he loved me" เหมือนกัน ว้อยยย!!! หวานนน!!! สครีมมมม!!!!

ปกติเกลียดเรื่องแนวแฟนตาซีมาก แต่เรื่องนี้ชอบชะมัดเลย เวอร์ชันการ์ตูนเล่มล่านี่ อูลจีบอาร์คติดแล้วแหละ อ๊ายยย!!! มีจุ๊บกันด้วย อูลโตขึ้นนิดหน่อยแต่ก็ยังน่ารักเหมือนเดิม การ์ตูน 4 ช่องท้ายเล่มก็น่ารักดีค่า

สรุปมากรีดร้องเพราะความน่ารักของอูลแท้ๆเชียว แต่ยังไงก็ชอบอูลตอน 13-14 (อายุจริง 72 =w='') มากกว่า
#7 by โรส (202.28.27.4) At 2010-08-26 13:24,
อา เป็นอีกเรื่องในโปรเจคต้องซื้อ

ปกติแพ้ทางหวานเหมือนกันจ้ะ แต่ความสัมพันธ์ของเรื่องนี้มันโมเอ้เกิน้ามใจไหว>/////<
#5 by -shinya- At 2008-01-09 22:21,
Happy New Year ค่า ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ ^w^

นิยาย......อยากอ่านมั่งจัง TwT (ตอนนี้แค่คินดะอิจิที่ซื้อไว้ก็ยังไม่ได้อ่านเลย เอิ๊ก) แต่เห็นชื่อคนพากย์แล้วแบบว่า หึหึ......รอหนูผ่านช่วงสอบไปก่อนเตอะ cry
#4 by MaNiAs At 2008-01-04 20:10,
Happy New Year ค่า รินจัง ขอให้มีความสุขมากๆ เขียนบลอคให้เราสครีมไปนานๆน้า >w<


เรื่องนี้เคยอ่านแต่การ์ตูนเท่านั้น แต่เมื่อเห็นชื่อมิโดรินแล้ว จะพลาดได้อย่างไร หึหึหึ รอชั้นก่อนนะมิโดริน เดี๋ยวจะรีบตามเก็บมาฟัง
#3 by saris At 2008-01-03 16:22,
อุ....

กรี๊ดดดดดดดดด (ด้วย)

เข้ามาอ่านแล้ว... อ๊า... ไม่ไหวแล้ว >///////////<~~~ (ติดใจจากวันนี้เลยเข้ามาอ่านต่อ แหะๆ)

สุดยอดมาก อาคคุง ><~~~ (/me พักหายใจ...) อยากรู้เรื่อง TAT~ รินซังแปลให้อ่านหน่อย /me โดนรินซังเอากระเป๋าฟาดหัว

(สักวันเทรลจาสูงกว่าเรนเหมือนอูลกะอาคไหม =w=?)
#2 by tsukasa At 2007-12-30 21:07,
อืม..... พูดให้ถูกแล้วชื่อเรื่องมันควรจะแปลว่า"วิธีฆ่ามังกรที่อ่อนโยน"มากกว่าค่ะ เพราะ"อ่อนโยน"นี่สามารถนำไปขยายได้ทั้ง"มังกร"กับ"วิธีฆ่า" นับว่าเป้นการตั้งชื่อเรื่องที่เก่งมากของอ.สึโมริ

ส่วน He Said I Love You เป็นชื่อซับของนิยายฉบับญี่ปุ่นที่พิมพ์ครั้งแรกสุดค่ะ

แล้วก็
Happy New Year!
#1 by ohohoh At 2007-12-28 17:02,