2008/Sep/15

สวัสดีค่า เหอ ดองบลอคจนเค็มได้ที่รึยังเนี่ย พอดีช่วงนี้งานค่อนข้างเร่งมาก และเกมสนุกมาก (ไอ้อันแรกเหมือนดี แต่อันหลังนี่สิ) จนวันๆ มีแต่ทำงานและเล่นเกมไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันจนเกือบจะเป็นน้องๆ ฮิคิโคโมริ (พวกเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน) ไปแล้ว ยังดีที่ไม่ใช่พวกนี้ด (เก็บตัวแถมไม่มีงานทำ) + ด้วยโรคที่รุมเร้าปวดหลัง ปวดไหล่ ปวดตามข้อยังไม่งอในกระดูก (ไปโรงพยาบาลแสนจะถี่มากช่วงนั้น) เลยทำให้เก็บกดไว้เยอะ

ถึงต้นฉบับจะแปลเสร็จแล้ว แต่ด้วยความเครียดและความโมเอ้ที่มันเก็บอยู่ในใจจนแทบระเบิด เลยออกมาระบายซะหน่อย ไม่งั้น เครียดตาย (ที่จริงถ้าเกิดงานไม่เสร็จแล้วคงมิอาจหาญกล้าพูดแบบนี้) ถึงจะพูดแบบนี้ก็มีเหยื่อเจอสครีมของเฮาเข้าไปสองสามรอบแล้วเหมือนกัน

ก่อนจะพิมพ์สครีมของบ่นเล็กน้อยหน่อยดีกว่า เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นพวกชอบซีรียส์เทลส์มาก ตั้งแต่โดนพี่โมะล้างสมอง ก็ไล่ตามเล่นมันซะทุกภาคยกเว้นไอ้ที่มันเกินความสามารถเฮาจริงๆ (อย่าง Rebirth) หลังๆ มานี่รู้สึกว่าแหนมโกะจะบ้าคลั่งเหลือเกิน ออกรัวไม่พอ ออกหลายเครื่องด้วย โอ๊ยยยยยยยยยยย อยากเล่นเฟ้ยยยยยยยยยย แต่ไม่มีเงินซื้อเครื่องงงงงงงงงง ค่าแปลส่วนใหญ่แม่ก็เป็นคนเก็บบบบบบ (เนื่องจากเจ้าลูกตัวดีคนนี้มันเก็บเงินไม่เป็น) ค่าแปลส่วนน้อยก็เป็นค่าการ์ตูนนนนนนนนน (อันนี้พูดอะไรไม่ได้นอกจากว่าทำตัวเอง) แบบนี้เราไม่มีทางได้เชยชม PSP DS Wii XBOX แหงๆ ดูสิว่ามันออกกี่เครื่อง (แล้วหล่อนจะซื้อหมดนั่นเลยเรอะ !? <---- เปล่าๆ ขอแค่พีเอสพีก่อนก็ยังดี) 

ตอนมายเรเดี้ยนส์ใจจะขาด อินโนเซนส์ยังพอหักห้ามใจได้ แต่พอได้ยินว่ามีระบบความสัมพันธ์ตัวละคร กร๊อดดดด กัดฟันไว้ลูกๆ ซิมโฟเนียสองโอย อยากเล่นดิ้นไปดิ้นมา เวสเพเรียน้ำตาเป็นสายเลือด แม่เจ้านี่กะจะฆ่ากันเลยใช่มั้ย ? โทริอุมี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (เสียงตะโกนที่ไร้ความหมาย)

พอมาคิดๆ ดู ก็คิดว่าที่จริงแล้วเกมเพลย์สองเก่าๆ ที่สนุกๆ แล้วเรายังไม่ได้เล่นก็มีอีกเยอะแยะ แต่กลับหาเล่นไม่ได้เพราะมันนานเกินไปแล้ว สงสัยจะเหลือทางเดียวคือซื้อแผ่นแท้ มันเจือกมีไปพอร์ตลงเครื่องมือถือต่างๆ ให้ช้ำใจเล่นอีก โอโน้

หลังจากระเบียบแผ่นเกมในบ้านแล้วก็พบว่า เฮ้ย นี่ตรูมีแต่เกมของ A○las, N○mco,B○npresto,Kon○mi แต่ของค่ายที่คนนิยมกันเหลือเกินอย่างค่ายสี่เหลี่ยมกลับมีแค่สองสามเกม..... หรือเราจะเป็นพวกชอบไมเนอร์ ? (เพราะ A○las เยอะสุด) แต่เฮาถูกโฉลกกับระบบเกมของค่ายพวกนี้มากกว่าสี่เหลี่ยมนิ ไอ้แถวๆ นั้นไปเล่นที่ไรต้องกินยาแก้เมา(จอ) ทุกทีเลย สังขารไม่อำนวยค่ะเจ้าคุณแม่

เมื่อไม่นานมานี้ (แค่เกือบครึ่งปี) ก็เพิ่งเล่นอาณาจักรหัวใจสองมา (ขี้เกียจพิมพ์ประกิต) ไม่จบ..... เนื่องจากเบื่อซะก่อน.... มาค้างเติ่งเอาตรงปราบบอสใหญ่นี่แหละ ถึงจะกรี๊ดริคุกับโซระแค่ไหน ความโมเอ้คู่นี้ก็ไม่ได้ช่วยให้เราเล่นต่อได้เล้ย (ดูมัน) สงสัยเพราะขี้เกียจว่ายอวกาศตีคอนกรีตแหงๆ ที่จริงเกมนี้ก็สนุกดีนะ

แต่อารมณ์มันขาดหายๆ อย่างบอกไม่ถูก หรือเพราะว่าเราไม่อินกับเนื้อเรื่องเอง ภาคแรกก็ไม่ได้เล่น (แต่รู้เนื้อเรื่องบ้าง) แต่เอาเป็นว่ามันคงค้างอยู่ที่บอสใหญ่นั่นไปอีกนาน

พูดถึงเกมที่ค้างอยู่ที่บอสใหญ่ เราก็ค้างอยู่หลายเกมเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ อย่างซัมมอนไนท์สี่ก็ค้างอยู่ตรงบอสใหญ่เหมือนกัน เอิ๊กๆ แต่อันนี้เป็นเพราะเจอเพอร์โซน่าสี่สกัดดาวรุ่งฮ่ะ เดี๊ยนไม่ผิดดดดดด (เลียนแบบใครหา)

มีใครชอบเหมือนเราบ้างงงงงงงงง (หาพวก) ลองทำลิสต์เกมที่ชอบออกมาดีกว่า เผื่อเจอคนให้เมาท์ด้วย

Growlanser 1,5,6 (รับบริจาคภาค 2,4 ฉบับยุ่น)
Black Matrix (โดยเฉพาะเรื่องเจ้านายผู้ชาย)
Persona 3,4 (1,2 ไม่ได้เล่น แต่ไล่อ่านเพลย์นิคคิอยู่)
Tales Series (จะภาคไหนก็มาเห้อ รับฟังได้หมด)
SRW (อันนี้คนรู้ก็รู้ ที่จริงถ้าชอบนักพากษ์ และนักบินชายสมควรเล่นเกมนี้เป็นอย่างหนัก)
Gensousuikoden 1,2,4,5,แรพโซเดีย (อยากให้มีภาคที่ 108 ดาวเป็นผู้ชายหมด <--- จะมีเรอะ !?)
Wild Arms (อันนี้ก็โดนพี่โมะล้างสมองมา)
Odin Sphere (พิมพ์ถูกมั้ยเนี่ย)
Sengoku Basara (โคยัตตันนนนนนนนนนนนนน)
Summon night (รับบริจาคภาคสอง หรือก็คือใครมีภาคสองบ้างงงงงงงงงงง เนสตี้จ๋าๆๆๆๆๆๆ)
และเกมจีบหนุ่มอีกมากมาย (จนขี้เกียจพิมพ์)
 
ก่อนจะมาอ่านส่วนนี้ ก็ต้องเตือนกันก่อน ว่า

หนึ่ง โคตรสปอยล์ สป๊อยล์ สปอยล์ Persona 4 แบบไม่ลืมหูลืมตาเกรงใจชาวบ้านชาวช่อง
 

สอง โมเอ้คู่นอร์มอลค่ะ อยู่ในภาวะนอร์มอลบันไซแบบหาได้ยาก คนที่รับไม่ได้อย่าอ่านนะ (จะเตือนทำไมนี่อันนี้)

หึหึหึหึหึหึหึ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ โผล่มาถึงก็โรคจิตเลยเรอะ เล่นเพอร์สี่จบไปสองรอบแล้วเพิ่งจะมาสครีม เป็น 150 ชั่วโมงที่คุ้มค่าชีวิตวัยรุ่น (ในเกม) จริงๆ พูดตามตรงว่าเกมเนื้อเรื่องสั้น แต่มีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมด จนจัดตารางไม่ถูกเลย สนุกมาก ! ใครที่ยังไม่ได้เล่นเชียร์ให้เล่นนะคะ

ถ้าเทียบกับภาคสามแล้ว ภาคสี่มีการเพิ่งองค์ประกบลงไปในเกมเยอะมาก ทั้งที่เวลาออกไม่ได้ห่างกันเท่าไหร่ จนทำให้รู้สึกว่า เฮ้ย ในช่วงที่เว้นว่างนี่มันเกิดอะไรขึ้นกับทีมงานเนี่ยทั้งเนื้อเรื่อง ระบบ และเซอร์วิสเต็มที่มากๆ แต่อย่างหนึ่งที่อยากจะซึคโคมิเกมนี้มากเลยก็คือ

"นี่มันผ่าน CERO 12 มาได้ไงฟระ"

นี่มันไม่ใช่แล้ว !? แต่ละอย่างนี่ ไม่รู้ข้าพเจ้าได้ความรู้ใหม่ (ที่ใช้ไม่ได้ในชีวิตประจำวัน) ไปกี่อย่างเพราะเกมนี้แล้วนี่ และช่วงนี้เพราะว่ากำลังแปลนิยายที่มีเรื่องจิตวิทยาเข้ามาเกี่ยวข้องเยอะ ก็เลยได้รู้เรื่องความเกี่ยวข้องของ Persona กับ Shadow ไปด้วย

ถ้าจะให้พูดก็คือ Persona เป็นบุคลิกหรือหน้ากากที่คนคนนั้นสวมใส่อยู่ ซึ่งจะแตกต่างกันไปแล้วแต่สถานการณ์ ส่วน Shadow คือจิตใจหรือความคิดที่ไม่ดีที่คนคนนั้นเก็บกดเอาไว้ภายใน บางทีก็ว่าเป็นสัญชาติญาณที่ไม่มีเหตุผลเข้ามาควบคุมไว้ ถ้าเกิดมันระเบิดออกมา ก็อาจจะเป็นการทำลายบุคลิกได้

พออ่านตรงนี้แล้วก็รู้สึกว่ามันตรงกับธีมของภาค 4 จังเลย ที่จริงซีรี่ยส์เพอร์โซน่าก็มีความลึกซึ้งในตัวของมันเองอยู่หลายๆ เรื่องอยู่แล้ว สิ่งที่เล่นแล้วรู้สึกได้จากภาคนี้ก็คือ การเผชิญหน้าและการยอมรับความเป็นจริงรวมทั้งตัวเองด้วย ประโยคที่โดนใจมากคือ

"มนุษย์เรามองแต่สิ่งที่ตัวเองอยากเห็น และไม่คิดจะหันมามองความเป็นจริง"

ฉึก !! จะว่ามันโดนใจหรือเสียดแทงใจดำดังฉึกดีล่ะเนี่ย ชิ

พระเอกภาคนี้ดูเป็นหัวหน้าแก๊งมากเลยค่ะ ดีไม่ดีอาจจะดูเป็นยากูซ่าแบบมีความรู้.....(อันนั้นก็เกินไป) ต่างกับพระเอกภาคสามตรงที่ ข้าเจ้านึกภาพเขาตอนเป็นเคะไม่ออกเล้ย เมะเท่านั้น !! ตัวเอกภาคสามนี่ภายนอกดูน่ารักอุเค๊อุเคะ แต่ภายในเป็นลูกผู้ชายตัวจริงค่ะ เพอร์โซน่าเป็นเกมที่แปลกประหลาดมากสำหรับเรา เพราะมันทำให้เราโมเอ้คู่นอร์มอลมากกว่าคู่วายได้ทุกทีสิน่า จอร์จ

ภาคนี้พระเอกกิจกรรมเยอะมาก แบบว่าตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต ใช้ชีวิตคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม สเตตัสจากสามอย่างความฉลาด ความกล้า เสน่ห์ เพิ่มมาเป็นห้า !! ความฉลาด ความกล้า ความใจกว้าง ความอดทน ความสามารถในการสื่อสาร อัพสเตตัสกันไม่ทัน แล้วยังมีทำคอมมูน ตกปลาแลกของ ซื้อของ หาไอเทมทำอาวุธ สืบคดี ปราบชาโดว์ ทำงานพิเศษ ทำเควสต์ เข้าชมรม ไปเที่ยวกับเพื่อน เข้าค่าย ทัศนศึกษา งานโรงเรียน แค่นี้ยังยุ่งไม่พออีกเร้ออออออ แถมลดเวลาลงจากสิบสองเดือนเป็น

หนึ่ง...สอง..สาม.....(กรุณาคอยสักครู่).....เก้าเดือน !! กรี๊ด แน่จริงทำวันปีใหม่ เซทซึบุน ชมดอกไม้ พิธีจบการศึกษาไปด้วยเลยเซ่ (อ๊ะ ในกลุ่มไม่มีใครอยู่ปีสามนี่หว่า)

ด้วยกิจกรรมอันมากมายเหล่านี้ มันจะไม่ทำให้คุณคิดว่าเกมสั้นเล้ย บรรยากาศในเกมก็ออกจะสดใสวัยรุ่นมากกว่าภาคสาม ตัวละครแต่ละตัวก็ดูมีชีวิตชีวามากเลย แล้วยังแฝงข้อคิดอัดแน่นด้วย

แต่ไม่เข้าใจอย่างนึงว่าทำไมอนิเมตอนตัวเอกเรียกเพอร์โซน่าครั้งแรก จะต้องทำให้หน้าพระเอกดูโรคจิตทุกทีเลยเนี่ย

เกมนี้มีความแปลกประหลาดอีกอย่างคือ โอ้วววววววววว ภาคนี้ไม่มีตัวละครหญิง(ในปาร์ตี้) ที่ไม่ชอบเลยยยยยยย ทั้งที่ภาคก่อนมีตั้งสองคนที่ไม่ชอบ กลุ่มสืบสวนเฉพาะกิจพิเศษของเราจะมีสมาชิกดังนี้

ตัวเอก (ลูกพี่) พากษ์โดยคุณนามิคาว่า เรียวสุเกะ หัวหน้าแก๊งค์ เป็นพวกปล่อยฟีโรโมนโปรยเสน่ห์โดยไม่รู้ตัว ดูแล้วไม่รู้ว่าฉลาดหรือซื่อ แต่ความจริงเป็นพวกจงใจไม่อ่านบรรยากาศอยู่หลายครั้ง (เพื่อปฏิเสธสาวๆ เพราะช้านรักนาโอโตะคนเดียว) ใจกว้างเหมือนคุณแม่ กล้าแบบเจอผีก็ไม่ถอย อดทนตกปลาได้ทุกโอกาส ความสามารถในการสื่อสารถึงขั้นคุยกับจิ้งจอกรู้เรื่อง รักพวกพ้องและมือไวผิดคาดทั้งกับผู้หญิงผู้ชาย

สถานะในปาร์ตี้    สารพัดประโยชน์จะใช้ทำไรก็ทำไปเหอะ ทำได้ทุกอย่าง แต่ถามจริงเหอะ ซ่อนดาบยาวขนาดนั้นไว้ตรงไหนน่ะ ?

ฮานามุระ โยสุเกะ โดยโมริคุโบะ โชทาโร่ ซวยที่สุดในเรื่อง ตัวขัดมุกประจำกลุ่ม มีสามัญสำนึกปกติธรรมดาที่สุด นิสัยน่ารัก (ในหลายๆ ความหมาย) ช่างดูแล ผู้ชายที่สาวๆ จับคู่กับพระเอกกันตรึม ยังไม่ทันไรก็ตีซี้เรียกพระเอกว่าคู่หู ผู้ชายคนแรกที่ได้ซบอกตัวเอก (คนนี้กดเลือกให้พระเอกเข้าไปกอดโยสุเกะอย่างไม่ลังเล) ถ้าไม่เจอนาโอโตะ จิ้นข้าเจ้าคงตกอยู่กับคนนี้

หน้าที่ประจำปาร์ตี้    โจมตี+สนับสนุน+ฟื้นฟู+กำจัดลูกจ๊อก+ตีบอส เรียกใช้เฮียได้ ทำได้มันทุกอย่างเหมือนกันไว ความแม่นยำสูง ศัตรูที่มีจุดอ่อนตรงลมก็เยอะ โจมตีเวทย์ได้ถึงขั้นสูงสุด มีท่าโจมตีกายภาพขั้นสุดยอด มีเวทย์ฟื้นฟูระดับกลาง มีบูสเตอร์เร่งความแรง มีเวทย์สนับสนุนเพิ่มความแม่น มีเวทย์ลบสเตตัสของศัตรูแจ๋วกว่านี้มีอีกมั้ย สามารถใช้เวทย์ได้แรงเท่ายูคิโกะ ตีแรงเท่าจิเอะได้ ขึ้นอยู่กับการปรับแต่ง การจับคู่ที่

แนะนำคือ อาวุธการโจมตีลม+25% x ハイブースターลม x เครื่องประดับ+โจมตีลม 50% บอสก็บอสเหอะ เละ...... แถมคอมมูนเต็มแล้วจุดอ่อนหายอีกต่างหาก

ทัตสึมิ คันจิ โดยเซกิ โทโมคาสุ ถ้าคุณอยากรู้จักโฉมหน้าใหม่ของเซกิโทโมต้องเล่นเกมนี้ (ไซโคมันเข้าไป) หน้าโหด ตัวสูงถึก ดูภายนอกเหมือนอันธพาล แต่ความจริงแล้วเป็นโอโตเมน ดีไม่ดีอาจจะเป็นตัวละครที่นิสัยบริสุทธิ์ที่สุดในกลุ่มก็ได้ บางครั้งจะตวาดกลบเกลื่อนความอายแต่ใบหน้านี้แดงแจ๋ งานอดิเรกคือเย็บปักถักร้อย โอ๊ก น่ารัก เป็นตัวละครที่ภาพที่เห็นในไตเติ้ลกับของจริงในเกมต่างกันมากที่สุดแล้ว น่าจะเรียกว่าตัวละครที่รวมเนต้าให้เขียนโดได้เยอะมาก

หน้าที่ประจำปาร์ตี้    เก็บกวาดของเหลือ+หาจุดอ่อนศัตรู+ตีบอส+สนับสนุน รายนี้ก็เหมือนกัน ซ่อนเก้าอี้(อาวุธ) ไว้ตรงไหนน่ะ

ถึกเพียวๆ มีเวทย์ถึงขั้นสุดยอดก็จริง แต่พลังเวทย์ต่ำเตี้ยติดดิน ใช้ได้แค่หาจุดอ่อนชาโดว์ แต่พลัง (ไม่นับท่าชาร์จ) สูงที่สุดในกลุ่ม ช้ามาก เลยมีหน้าที่เก็บกวาดเศษเหลือ SP น้อยสุดใจ ทำให้ไม่ค่อยอยากใช้เวทย์ ไม่มีท่าโจมตีกลุ่มใช้ไม่ค่อยสะดวก แต่พอเป็นศึกบอส โอ้วววววววววววว คันจิบราโวววววววววว เพราะมีเวทย์เพิ่มแรงโจมตี แล้วยังมีท่าโจมตีที่แรงที่สุดด้วย แต่มันว่าวบ่อยนี่สิ เพราะฉะนั้นอย่าลืมเพิ่มแม่นให้เขานะตัวเอง แล้วก็อย่างที่ว่ามาข้างบน ทำให้พอนาโอโตะเข้ามา เขาก็โดนเด้งออกด้วยความใจแคบของคนเล่น รายนี้ก็คอมมูนเต็มแล้วไม่มีจุดอ่อน

คุมะ โดยยามากุจิ คัปเป ตอนแรกเป็นตุ๊กตา ตอนหลังเป็นเด็กหนุ่มผมทองตาสีฟ้า ตัวปล่อยมุก คู่หูดาวตลกกับโยสุเกะ ศัพท์แปลกๆ ได้มาจากหมอนี่เกือบหมด ความน่ารักบรรยายไม่หมด กวนประสาท สร้างความวุ่นวายแต่เกลียดไม่ลง เป็นมู้ดเมกเกอร์ประจำกลุ่ม เสียงคัปเปน่ารักที่สุด (ลงท้ายก็อีหรอบนี้เรอะ) ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็จะมีคอมมูนกับคุมะเท่านั้นที่จะเต็ม (เพราะตามเนื้อเรื่อง) ชอบกินไอติม แต่งหญิงได้น่ารักที่สุด ชอบพูดลงท้ายด้วยคุมะ แต่พอจีบหญิงล่ะไม่มีเชียวไอ้คุมะนั่นน่ะ

หน้าที่ประจำกลุ่ม โจมตีเวทย์+ฟื้นฟู+สนับสนุน+แก้สถานะผิดปกติ แต่คอมมูนเต็มจุดอ่อนก็ไม่หายอ่ะ ชิ

อืม เรียกว่ายูคิโกะเวอร์ชั่นใช้น้ำแข็งดีมั้ยหว่า คือคุณสมบัติเหมือนกันทุกอย่างแต่ใช้เวทย์น้ำแข็ง แล้วโจมตีก็แรงอ่ะนะ แต่ว่าวหนักกว่าคันจิอีก แต่เพราะว่าเป็นโมเอ้คาแรคเตอร์ พลังเวทย์สูงแล้วก็ด้านการฟื้นฟูครบเครื่องกว่ายูคิโกะด้วยล่ะมั้ง คนเลยเอาเข้าตี้หลักเยอะมาก แต่สิ่งที่เจ็บปวดคือจุดอ่อนไม่หายไปนี่สิ ถ้าพลาดทีเดียวจบเห่เลยแหละ ถ้าอยากใช้ก็ต้องระวังจุดนี้ อย่าลืมว่า คุมะใช้เวทย์ดีกว่า อย่าไปหลงหน้ามืดกับแรงโจมตีของอาวุธคุมะเชียวนะคุมะ

ซาโตนากะ จิเอะ    คนพากษ์จำไม่ได้ (ไม่ค่อยลำเอียงเลย) สาวน้อยที่บ้าหนังกำลังภายใน คาแรคเตอร์ออกแนวหัวโจกเด็ก ห้าว กล้า แต่ก็มีความละเอียดอ่อน ออกจะกังวลในเรื่องที่ตัวเองไม่ค่อยสมกับเป็นผู้หญิง มุ่งมั่น จริงใจ เป็นไม้เบื่อไม้เมากับโยสุเกะ แต่ก็อย่างว่าคนเรายิ่งสนิทกันเท่าไหร่ก็ยิ่งทะเลาะกันบ่อยเนอะ(จัดการจับคู่ให้เขาเสร็จสรรพเลยเรอะ) ชอบกินเนื้อเป็นชีวิตจิตใจ ทำให้นึกถึงเจ้าชายโปรตีนเสริมขึ้นมาทันที...(พี่อากิฮิโกะขา) คำที่หลุดปากพูดออกมาโดยไม่คิดอะไรมักจะเป็นตัวให้เงื่อนงำเสมอ 

หน้าที่ประจำปาร์ตี้ หาจุดอ่อน+โจมตีกลุ่ม+กำลังหลักในการตีบอส

เมื่อมาเห็นตัวนี้แล้วก็รู้ซึ้งเลยว่าความบ้าพลังสามารถกลบจุดอ่อนได้ทุกอย่าง มีท่าโจมตีกลุ่มและเดี่ยว ท่า チャージ+ゴッドハンド แสนจะเทพ แอ็คชั่นก็เท่ เสียตรง อัดแม่นๆ หน่อยซีว้า  และไม่ว่าคุณจะหน้ามืดขนาดไหนขอแนะนำว่า ห้ามลบท่า 暴れまくり เด็ดขาด ท่าเจ๋งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว เวทย์หยุดอยู่ที่ชั้นกลาง แถมไม่แรงด้วยเพราะฉะนั้นเอาไว้หาจุดอ่อนดีกว่า

อามางิ ยูคิโกะ   จำคนพากษ์ไม่ได้เหมือนกัน ออกแนวเทนเนน มือไว (ตบหน้าไวมาก) (ไม่)แอบโหด จะว่าไปกลุ่มคราวนี้ก็มีแต่พวกปล่อยมุกทั้งน้าน โยสุเกะเลยลำบากอยู่คนเดียว ความจริงแล้วอาจจะเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในกลุ่มก็ได้ หาคนจับคู่ด้วยไม่ได้ เนื่องจากค่อนข้างเหนียวแน่นกับจิเอะเหลือเกิน เลยกลายเป็นผู้รับผิดชอบด้านยูริในกลุ่มแฟนๆ ไปซะนี่ แต่เพราะความแตกต่างระหว่างส่วนที่เป็นกุลสตรี (ที่ทำกับข้าวได้โหดร้ายต่อชีวิตมาก) กับส่วนที่คาดไม่ถึง อย่างวกแอบโหดหรือถ้าหัวเราะออกมาครั้งนึงแล้วจะหวัเราะไม่หยุดเมื่อเจอมุกที่โดนใจเข้า (ซึ่งบางอันคนอื่นเขาไม่เข้าใจว่ามันโดนตรงไหน)

หน้าที่ประจำ - อืม เหมือนคุมะหมด แต่ไม