สวัสปีใหม่ค่า (ช้าไปแล้วต๋อย) เอนทรี่แรกของปีเลยนะเนี่ย ช่วงนี้ก็เป็นช่วงเล่นเกมระเบิดอีกแล้ว และก็มีเกมที่จะให้เล่นระเบิดอีกแล้ว ต้องหักห้ามใจตัวเองอย่างมากเลยงานนี้

ก่อนจะพูดถึงเรื่องเกม จะขอพูดเรื่องที่คิดช่วงนี้ก่อน แต่เนื่องจากเราเป็นคนปากเสีย หรือจะบอกว่าพูดไม่ค่อยเป็นดี หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ เป็นพวกพูดแล้วบางครั้งอธิบายได้ไม่ดีพอ เพราะฉะนั้น คนที่คิดว่าตัวเองใจกว้างพอที่จะอ่านแล้วไม่มาด่าคนเขียนทีหลังก็ปาดตัวหนังสืออ่านกันนะคะ เรื่องนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของเรา คนที่อ่านคำเตือนนี้แล้วยังอ่าน เราจะไม่รับคำบ่นหรือต่อว่าผู้เขียนเด็ดขาดนะคะ

ช่วงนี้มีเรื่องที่ดูแล้วคิดอะไรหลายๆ อย่างเลย เช่น เกี่ยวกับการเขียนเรื่องต่างๆ บนบล็อค ที่เราคิดก็คือบล็อคเป็นสถานที่ที่เราสามารถเขียนเรื่องที่คิดหรือที่เจอหรืออยากจะบอกเล่าให้คนอื่นๆ ได้อ่านลงในพื้นที่เฉพาะตัวได้ ซึ่งบล็อคเนี่ย ใครๆ ก็สามารถเข้ามาอ่านได้ เพราะฉะนั้นจึงจำเป็นจะต้องระวังอะไรหลายๆ อย่าง

คนเราก็มีสไตล์ที่ต่างๆ กันไป อย่างเช่นเราจะเขียนแต่เรื่องเกม หรือลงของที่เล่นกับเพื่อนมาลง พูดง่ายๆ คือผลงานความฟุ้งซ่านที่ออกมาเป็นตัวเป็นตัวเป็นตนนั่นแหละ เพราะฉะนั้น ถ้าเกิดเจอเมนท์ติชมเราก็จะยอมรับด้วยความยินดีว่ามันจะทำให้เราสามารถปรุบปรุงผลงานนั้นได้

แต่ถ้าเกิดเป็นความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆ ล่ะ เราจะทำยังไง ?

ถ้าเกิดมันเป็นบ่นเล็กน้อยหรืออะไรที่โคตรจะไร้สาระ อย่างเช่น ช๊อคที่ซัมมอนไนท์ 2 เครื่อง DS มันตัดเสียงมิโดริคาว่าออก เลยเลิกเล่นมันไปซะเลย ตรูไม่พอใจ หรือ ทำโกรวแลนเซอร์ทำไมมันไม่มีให้จบกับหนุ่มๆ ไปถึงขั้นที่จบกับสาวๆ มั่งฟระอะไรแบบนี้ เราก็คงจะไม่สนใจมัน เขียนลงไปทั้งๆ อย่างนั้นแหละ

ซึ่งในรูปแบบบนี้ ถ้าเกิดมีคนออกมาแก้แทน อย่างเช่นว่า ไม่มีเสียงก็สนุกน้า ลองดูสิ หรือ ถ้าเกิดทำฉากจบแบบนั้นมันคงไม่ผ่านกบว. เราก็ถือว่านั่นเป็นความคิดเห็นอีกมุมหนึ่งซึ่งมีคนอยากจะถ่ายทอดให้เราได้รับรู้

แต่ถ้าเกิดเป็นการบ่นอย่างไม่พอใจหรือต่อว่าอย่างจริงจัง หรือไม่ก็คิดว่าข้อความอาจจะไปกระทบความรู้สึกใครเขาเข้า ก็คงจะทำเตือนไว้ แล้วก็ทำการซ่อนข้อความเท่าที่เทคโนโลยีและความสามารถจะอำนวย แน่นอนว่า คำเตือนก็ต้องมีบอกว่า "นี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัว ถ้าเกิดคิดว่าอาจจะรับไม่ได้ก็อย่าอ่านเลย ถ้าไม่ว่ายังไงก็จะอ่านให้ได้ เราก็จะไม่รับคำบ่นใดๆ ทั้งสิ้น"

ซึ่งเราก็เป็นคนเข้าเวบรีวิวของญี่ปุ่นบ่อยๆ เพราะฉะนั้นจึงได้เห็นรูปแบบนี้เป็นประจำ ไม่เว้นแม้แต่ฟิคที่เขาจะเขียนไว้ก่อนว่าเป็นแนวนี้ๆ รับไม่ได้ก็อย่าอ่านเลย 

เขียนกันขนาดนี้แล้ว ถ้าเกิดยังเข้ามาอ่านอีก เราก็ถือว่าคนอ่านต้องเคารพเงื่อนไขที่ลงไป หรือการที่จะลบเม้นท์ที่เข้ามาต่อว่าเนื้อหาที่เขียน มันก็เป็นสิทธิ์พึงมีของคนเขียน

เคยเห็นมีคนพูดว่า "บลอคเป็นที่สาธารณะ ไม่ใช่ที่ส่วนตัว เพราะฉะนั้น จะเขียนอะไรก็ให้ระวังๆ หน่อย" ทั้งที่ก็ขึ้นเตือนแล้วอยู่เหมือนกัน ซึ่งกรณีแบบนี้ เราจะคิดว่า มันไม่เอาแต่ใจตัวเองไปหน่อยเหรอ ถึงจะมีคนอ่านบอกว่า "คุณเขียนไปแล้ว เรามาอ่านแล้วไม่ชอบ คุณต้องรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองเขียน" และพูดว่า "ว่าถึงจะขึ้นเตือนไว้ แต่คนที่อยากรู้ก็อ่านอยู่ดี มันห้ามกันได้ที่ไหน" เนี่ย เราก็อยากจะบอกเหมือนกันว่า

"คุณคนอ่าน ก็กรุณามีความรับผิดชอบต่อความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองด้วย"

หากอ่านแล้วไม่พอใจเนี่ย ก็ควรเก็บเอาไว้ในใจ หรือไม่ก็ไปบ่นกับเพื่อนก็ได้ แต่การที่จะมาเมนท์หรือเมล์เพื่อต่อว่าคนที่เขียนข้อความนั้นๆ เราคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ควร

ถ้าจะให้ยกตัวอย่างเรื่องของเราเองน่ะนะ ตอนหาคนเขียนบลอคเกี่ยวกับอนิเมอาบิส เคยไปเจอคนที่เขียนบลอคด่าลูคว่าน่าจะตายๆ ไปซะ ให้แอชเป็นพระเอกดีกว่าเนี่ย บอกตามตรง อยากจะกระโดดดรอปคิกตะบันศีรษะคนเขียนมากเลยค่ะ เนื่องจากเราเล่นเกมมาก่อนด้วยล่ะมั้ง เราก็ไม่ได้ว่าลูคไม่ผิดเลยเรื่องแอคเซริวส์หรอกนะ แต่ว่าช่วยคิดหน่อยเถอะว่า เพราะอะไรบ้าง เรื่องมันถึงกลายเป็นแบบนั้น แล้วไม่ว่าจะด้วยเหตุอะไร การที่พูดว่า "เจ้านี่ตายไปซะดีกว่า" นี่ มันเป็นเรื่องโหดร้ายมาก พอคิดดูเราก็เกลียดแวนชิปเป๋ง แต่ยังไม่เคยอยากให้แวนตายเลย อยากให้มาปรับความเข้าใจกันได้มากกว่า ถ้าทำได้นะ หรืออย่างยัยชาร์ลี่ ขนาดนั้นเคยเขียนด่าไปซะหนึ่งเอนทรี่เต็มๆ ก็ยังไม่เคยคิดว่าตายไปซะดีกว่า แต่ช่วยปรับปรุงตัวหน่อยเถอะ หรือถาทำไม่ได้ก็อย่ามายุ่งกับเซเนลเล้ยอะไรแบบนี้.......อ๊ะ ตายละวา ชักออกนอกเรื่อง วกกลับๆ

แต่เราก็ไม่ได้ไปยุ่งอะไรกับบลอคนั้นถึงจะโคตรไม่พอใจอย่างที่สุดถึงขนาดไปบ่นให้เพื่อนฟัง เพราะว่าเราเข้าไปอ่านเองด้วย และอีกหนึ่งก็คือ เพราะเดี๋ยวเขาก็รู้ว่าที่จริงแล้วลูคน่ะน่ารักแค่ไหน ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าหลังจากนั้น บลอคนั้นเป็นยังไงบ้าง เพราะลบไปจากความทรงจำเรียบร้อย

ถ้าเกิดไม่ชอบก็ควรจะไม่เข้าไปยุ่ง หลีกให้ไกล ลืมมันไปซะ ไม่ใช่ตะลุยเข้าไปหามันเอง แล้วก็ไปว่าเขาซะงั้น

คนเราร้อยพ่อพันแม่จะตาย จะให้ชอบเหมือนตัวเองไปซะหมดน่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก มีคนชอบก็ต้องมีคนชัง

จากที่เห็นกันอยู่ทั่วไป คนเราน่ะนะ บทจะที่เจอใครด่าอะไรที่ตรงกับความคิดเห็นของตัวเอง ถึงมันจะแรงแค่ไหนก็รับได้อยู่แล้ว แถมดีไม่ดีจะร่วมไปผสมโรงด้วยซะอีก แต่ถ้าเกิดเป็นตรงกันข้ามขึ้นมาล่ะก้อ อย่างดีคือด่าในที่ลับ อย่างร้ายก็คือไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม มาฉะกันเลยดีกว่า หรือไม่ก็หาทางออกมาปกป้องสุดแรง ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาอะไรแบบเนี้ย คนที่มีเหตุผลพอที่จะยอมรับข้อเสียและข้อดีของสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ แม้จะมีอ่านแล้วไม่พอใจกับการเขียนของคนเขียนอยู่บ้างเนี่ย มันหายากพอๆ กับการตอบว่าคำสาปฟาโรห์จะจบเมื่อไหร่ซะอีก

แต่ถ้าเกิดเป็นการเขียนว่า คนนี้ทำแบบนี้ เราคิดว่ามันไม่ดี เพราะแบบนี้ๆ น่าจะทำแบบนี้ๆ  หรือสิ่งนี้มันเป็นแบบนี้เราไม่ชอบเพราะแบบนี้ และคิดแบบนี้ๆ แนวประมาณนี้ เราจะถือว่าเป็นการแสดงความคิดเห็นที่ทำได้ในระดับหนึ่ง

ถ้าเกิดเข้าไปอ่านแล้วคันปากยิบๆ อยากจะเขียนเต็มแก่ ก็น่าจะเขียนข้อดีของสิ่งนั้นๆ มากกว่าที่จะไปด่า หรือเถียงข้างๆ คูๆ หรือเขียนเหมือนกับว่าคนที่เขียนบทความนั้นเป็นคนโง่ เลวทราม หรือมีความผิดบาปที่คิดไม่เหมือนคุณคนอ่าน เพราะมันออกจะเข้าขั้นน้องๆ การประจาน

จากที่พูดมาๆ เนี่ย เริ่มคิดว่า ในบลอคเป็นที่ๆ ใช้แสดงความคิดเห็นได้จริงๆ งั้นหรือ ? ถ้าเกิดต้องมาเจอแบบนี้  

ที่พูดนี่ก็ไม่ได้เข้าข้างคนเขียนหรอกนะคะ ก็มีเจอเหมือนกัน พวกที่คิดว่าบลอคเป็นที่ของตัวเองแล้วจะทำอะไรหรือเขียนอะไรก็ได้ เอามันส์ หยาบคาย ภาษาวิบัติแค่ไหนก็เรื่องของฉัน ไม่พอใจก็อย่าเข้ามาอ่านสิ ฉันพอใจของฉันแบบนี้ ซึ่งเราก็จะสนอง NEED คนเขียนแบบนั้นด้วยการออกทันที หรือไม่เฉียดเข้าใกล้ เนื่องจากไม่รู้จะทำอะไรไปมากกกว่านี้ได้ หรือจะบอกว่าขี้เกียจไปต่อปากต่อคำ เพราะคิดว่าคุยกันไม่รู้เรื่องแน่จากที่ดูๆ แล้ว

อาจจะมีคนคิดว่า ข้าเข้าไม่แน่ ขี้ขลาด หรือว่าชอบหนีก็ตามที่เถอะนะ แต่บางทีเนี่ย เจอไอ้ที่คุยกันไม่รู้เรื่อง หรืออีกฝ่ายคิดแต่จะพูดแต่ภาษาของตัวเองเนี่ย มันเหนื่อยน่ะค่ะ ถ้าทำได้ล่ะก็ อย่าไปยุ่งกับมันเลยดีกว่า นี่เป็นความคิดจากใจเลยเนี่ย ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ค่อยชนกับมันแล้วกัน

แต่ก็อย่างว่านะคนเราคิดไม่เหมือนกันด้วย ภาษาเขียนก็ยากเป็นบ้า บางครั้งต่อให้คิดว่าเขียนดีดูเป็นสุภาพชนเท่าไหร่ หรือมีเหตุผลยังไง บางที อีกคนก็อ่านแล้วอาจจะคิดได้แต่ว่า "มันข่มขู่กันชัดๆ เลยนี่หว่า" เลยก็ได้ 

ปัญหาเรื่องการเขียนบลอกนี่เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก เพราะใครจะเขียนอะไรลงไปก็ได้ถ้าเกิดเขาคิดอยากจะเขียน ซึ่งข้อนี้เราไม่ได้พูดถึงผลลัพธ์ที่จะตามไปหรือกติกามารยาทอะไรทั้งนั้น เพราะบทจะไม่สน คนเรามันก็ไม่สนอยู่แล้วล่ะนะ 

คิดไปคิดมา มันก็วนเวียนไม่จบไม่สิ้นสักที เพราะนี่ไม่ใช่ปัญหาที่เกิดจากตัวเราคนเดียว มันเกิดขึ้นเพราะในโลกนี้มีคนมากมาย จนทำให้มีบางที่จบปัญหาด้วยการปิดบลอค.....ซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าเศร้าเหมือนกัน เนื่องจากเห็นที่ๆ มีจุดจบแบบนี้อยู่เยอะ (บางเวบนี่ชอบด้วยเซ็งหลาย)

จนสุดท้าย ข้อสรุปที่ได้คือ ต้องระวังในการเขียนถึงที่สุด หรือไม่ก็ลับสกิลภาษาไทยให้ดี และถ้าขนาดนี้ยังมีปัญหาอีกคือ "ช่างหัวมันเถอะ" (ได้เรอะ !?)

.

.

.

คำเตือน : สปอยล์ไม่บันยะบันยัง สปอยล์ไม่เกรงใจชาวบ้านชาวช่อง สปอยล์อย่างที่เคยสปอยล์ แต่อภิมหาสปอยล์สุดขั้วจะปาดขาวไว้

.

.

.

.

เอาล่ะ ต่อไปมาเข้าเรื่องเล่นกันเถอะเย้ๆ ช่วงนี้เล่นหลายเกมมาก ก่อนที่มาหมกมุ่น (ต้องใช้คำว่าหมกมุ่นเลยล่ะ) กับ Summon Night 2 ของ DS

อ๊ะๆ คนที่เคยอ่านเอนทรี่ก่อนๆ คงสงสัยล่ะซี้ ว่าทำไมถึงกลับมาเล่นได้ ก่อนอื่นย้อนความไปไหนดี เอาตั้งแต่แรกเลยแล้วกัน

GENSO SUIKODEN TIERKREIS (NDS)

คือตอนแรกมันเริ่มจากช่วงปลายปีก่อน ข้าเจ้าได้เล่น Gensou suikoden ภาคเทียไครซ์ที่ลงดีเอส แล้วก็ติดงอมแงม เพราะภาคนี้มันสนุกมากเลยค่ะท่านผู้ชม แถมยังมีเสียงพากษ์ด้วย โอ้ คุณโคนิชิขา (ที่ภาคนี้โดนเรียกว่าอานิคิอีกแล้ว) คุณโอคิอายุขา งานนี้ภาคเด็กค่า ไม่น่าเชื่อ (เสียมารยาท) แล้วยังมีคิชิโอะเป็นซึนเดเร่อีก กรี๊ดดดดด อ๊ะ ลืมตัว คือแบบว่า ไม่ได้สนุกเพราะมีเสียงนะคะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิด แต่พอดีระบบอะไรหลายๆ อย่างถูกใจน่ะค่ะ แล้วที่สำคัญที่สุดคือระบบค้าขายสนุกสะใจมากเลยชอบ

คือแบบว่าระบบเกมน่ะชอบอยู่แล้ว แต่ไม่รู้จะบรรยายอะไรดี เพราะฉะนั้น ขอสครีมแต่เรื่องไร้สาระนะค้า นี่คือสิ่งที่เล่นแล้วติดตรึงอยู่ในสมองปลาทองของข้าเจ้า

- หนุ่มหล่อเต็มไปหมดเลยเว้ยชอบ สาวๆ ก็น่ารัก เข้าตี้ทีนึงได้แค่ 4 คนนี่มันตัดสินใจลำบากจริงๆ
- เกนซุยนี่โปรยเนต้าให้เขียนโดเต็มไปหมดเลยเว้ย เจลงี้ โรเบลท์งี้ ริอุเงี้ย อาโทริเงี้ย ดิลค์เงี้ย (ไม่ต้องเดาเลยว่าโดอะไร)
- อนิเมโผล่บ่อยมาก แถมฉากไคลแมกซ์เพียบ โอ้เย้ ดีมาก เยอะขนาดมีที่ไว้ให้ดูอนิเมเลยนะ
- ราชาของจานัม.... ตอนจะไปหากรุณาเตรียมแว่นกันแดด ล้○นแล้วยังขนทองทั้งตู้มาใส่ตัวอีก แสบตาเฟ้ย
- ภาคนี้ เปอร์เซ็นต์เผยผิวของผู้หญิง(โดยรวม)ต่ำลง แต่ผู้ชาย(โดยเฉพาะพวกจานัม)โชว์สุดๆ เป็นประวัติการณ์ อะไรจะเซอร์วิสกันขนาดนี้
- โปปัสน่ารักเป็นบ้า น่ารักจริงๆ น่ารักที่สุดเลย ไม่เคยอยากตามเก็บพวกชื่อเรียงตามตัวอักษรขนาดนี้มาก่อน ฮาระคุโร่ยไชโย !! (เฮ้ย) 

- เจลล่ะก็ เท่ก็เท่ น่ารักก็น่ารัก อะไรก็เอาพระเอกเป็นที่ตั้ง ตัวเองจบคนสุดท้ายแท้ๆ แต่ทำไมถึงพูดว่า "สำเร็จแล้วนะ (ชื่อพระเอก)" ล่ะ อ๊ากกกก จิ้นระเบิด อะไรก็พระเอก พระเอก พระเอก ฉันเห็นด้วยกับพระเอก ฉันเชื่อพระเอก ถ้าพระเอกว่างงั้นฉันก็ว่าตาม
- ประโยคเด็ดคือ "ถ้าทำให้พระเอกทรมานมากไปกว่านี้ล่ะก็ ต่อให้เป็นดิลค์ก็เถอะ....." แถมตอนพระเอกกำลังจิตตกก็คอยอยู่ข้างๆ แบบเงียบๆ แล้วไล่คนอื่นออกไปจนอยู่กันแค่สองคน (ความจริงเป็นเพราะอีกสองตัวมันปากอยู่ไม่สุขเท่านั้นแหละ)  
- แล้วตอนที่พระเอกหายตัวไปแล้วกลับมาก็ออกมารับถึงข้างหน้าเลยค่า ปากบอกว่าไม่เป็นห่วงเพราะรู้ว่าพระเอกต้องกลับมาได้ ระหว่างนั้นก็ช่วยเตรียมการไว้ก่อน แต่พอไปคุยกับคุณแม่ของเจล.... "เด็กคนนั้นน่ะ ปากบอกไม่เป็นห่วง แต่ช่วงที่เธอหายตัวไปก็เดินล้มในที่ที่ไม่มีอะไรบ้าง เดินชนกำแพงบ้าง รินน้ำหกบ้าง วุ่นวายไปหมด" .....1...2.......3.....(กลั้นกรี๊ดสุดชีวิต) เดี๋ยวได้มีตามโดคู่นี้แหง !!
- ยัง !! ยังไม่หมดหรอก !! ยังมีอีก !!! จะว่าไปเจลเป็นคนที่มีหน้าที่คอยกำจัดคนที่มาเกาะแกะพระเอกด้วยนี่นะ อย่างตอนที่เมเบลมาตื๊อพระเอกอย่างเร่าร้อนสุดขีด (+สติแตกไม่หน่อย) คนแรกที่พระเอกขอความช่วยเหลือก็คือเจล !! อ๊ายยยยย แค่นี้ก็เริ่มจิ้นแล้ว แต่เจลเองก็เหมือนกัน แค่บอกว่า "ช่วยทำอะไรสักอย่างทีสิ" เฮียก็บอกว่า "เข้าใจแล้ว" แล้วก็ลากแม่เมเบลออกนอกห้องไปเล้ย กร๊าก มันอดจิ้นไม่ได้นะค้าว่าความจริงแล้วหึง รอโอกาสนี้มานาน คนที่ก็เกาะแกะพระเอกได้มีฉันคนเดียวอะไรแบบนี้ (เลอะเทอะไปใหญ่แล้วหล่อน) ก็ดูสิ ออกจะชอบพระเอกขนาดนี้
- เห็นเจลพระเอกแล้วนึกถึงเรื่อง "โลกนี้ให้นายคนเดียว"
- หลังตอนจบ "เวลาที่เมเบลบุกเข้าหาพระเอก ก็ได้เจลเป็นคนช่วยลากตัวออกไป" .......ใครเป็นคนคิดอันนี้เนี่ย ขอจับมือหน่อยค่ะ แต่ถ้าเกิดเป็นเมเบลบุกเข้าไปแล้วเจอพระเอกกำลังอยู่กับเจลล่ะก็ หึหึหึหึหึฮ่าๆๆๆๆๆๆ (เฮ้ย ใจเย็น)
- คำถามสุดท้าย.... นายอายุ 15 จริงเรอะ ? 

- โรเบลท์ก็น่าร๊ากน่ารัก ซึนเดเร่บันไซ ตอนแรกก็ซึนๆ ใส่เรา พอตอนหลังมาบอกว่ายอมรับแล้ว เอาเข้าตี้ก็ประมาณว่าช่วยไม่ได้ ไปด้วยให้ก็ได้ แต่ทำไมหน้าตาดูดีใจจังคะ (คิดไปเองน่ะสิ)
- ที่จริงแล้วโรเบลท์เป็นเด็กดีมากเลยนะ โรเบลท์รู้สึกผิดมากที่เรียกคูกะว่าสัตว์ประหลาด เพราะฉะนั้นตอนที่หมู่บานของรูฟีรอโผล่มา ก็เลยขอตามไปด้วยเพื่ออยากขอโทษ โอยน่ารักชิบเป๋ง
- ตอนที่พระเอกกลับมาพอเข้าไปคุยด้วยนะ แหมมีการมาพูดว่า "กลับมาจนได้นะ ไปเดินทอดน่องที่ไหนมา แล้วยังลากเจ้าหญิงไปโดนลูกหลงด้วย สำนึกผิดซะ !! หัวหน้ากองทัพแท้ๆ ทำอะไรน่ะ ! อย่ามาล้อเล่นน่า ! อะไร? หน้ายิ้มอยู่เรอะ ? จะเป็นงั้นไปได้ไงเล่า !!" แหม เล่นยิ้มหน้าบานน่ารักขนาดนั้นจะมีการคิดไปเองได้เหรอค้า รายนี้ไปๆมาๆ ก็เริ่มจะติดพระเอก.....(เฮ้ยๆ)
- มีเขียนในคำอธิบายดาราเอาไว้ว่า "ถึงจะยอมรับและรู้สึกขอบคุณพระเอก แต่ก็มีความรู้สึกเป็นคู่แข่งอยู่ด้วย" ......อื้ม เจ๊ เข้าใจ นั่นเป็นความรู้สึกที่มาจากจิตใต้สำนึกว่าชั้นต้องเป็นเมะสินะ <<< คิดได้นะหล่อน
- และอย่างที่คาดไว้ไม่มีผิด !! pretty boy attack !! เย้ โรเบลท์อยู่ในกลุ่มนี้จริงๆ ด้วย ชาร์มนี่ก็ไม่ผิดคาดเท่าไหร่นะ แต่โยเบลนี่สิ หรือข้าเจ้าจะมองไม่เห็นความพริตตี้ของเขาเอง
- และไม่รู้เหมือนเป็นกฏเหล็กหรืออะไรที่กลุ่มนี้คนใดคนหนึ่ง จะต้องมีมาจับคู่กับเทนไคเซย์หรือพระเอกทุกที สิทธิพิเศษของเทนไคเซย์รึ !! 
- ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเทนอันเซย์ซะอีก (ถ้าเล่นภาคหนึ่งท่านอาจจะรู้เหตุผล) กลายเป็นคนอื่นซะนี่ !!
- โรเบลท์อยู่จิเมย์เซย์เรอะ !? เอาอะไรเป็นบรรทัดฐานเนี่ย ก็คนก่อนๆ คือชีน่ากับอาเมเลียนี่นา....
- มีใครรู้มั้ยว่าโรเบลท์นี่คนพากษ์คนเดียวกับไคล์ ? 

- มาถึงริอุสุดฮิตของหลายๆ คนแล้วแฮะ เป็นคนที่ตอนแรกกลัวว่าเฮียจะมีชะตากรรมเหมือนเท็ดมาก นั่นคือ ไม่ได้เป็นดาราและตายแหงมๆ แต่พอเปิดตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้ง....นายเป็นกุนซือหรอกเร้อออออออออ ไม่ได้เป็นชั่วคราวด้วยนะ เป็นถาวรเลย !! ตอนที่ริอุบอกว่า "เป็นไง มองฉันใหม่แล้วสิ" ข้าเจ้ารีบตอบกลับไปเลยว่า อื้ม มองใหม่แล้ว (ในหลายๆ ความหมาย) เจ้าเฮตาเระนี่ !! ทำคนเขาหวาดเสียวมาได้ตั้งนาน
- และความผิดคาดก็ยังไม่หมดเท่านี้ !! หมอนี่เป็นคนของเผ่าที่ปกป้องหนังสือ (แต่หนีไปแต่เด็กเพราะไม่อยากยอรับชะตากรรม) แล้วไปๆมาๆ ยังกลายเป็นหัวหน้าเผ่าด้วย และยังมีออฟชั่นเสริมเป็นรอยสักที่แท้จริงแล้วเป็นหนังสือมาอีก เป็นหนังสือเรอะ......
- ตอนที่พระเอกพูดว่า "......จะแตะล่ะนะ ?" แล้วริอุตอบว่า "อืม" นี่มัน.....กุศโลบายอะไรรึเปล่าคะ โค○มิ
- และถ้าเป็นแบบนี้ก็แสดงว่า จะต้องมีอีก 107 คน ที่แตะตัวริอุแบบนี้เรอะ !! (ภูเขาจิ้นระเบิด)
- และยังโจมตีต่อด้วย "ข้าสาบานว่าจะเชื่อฟังท่าน และร่วมเดินทางไปบนเส้นทางของท่าน" (by ลูโอ・ทาว)
- มีกระทั่งคนมาสาบานแบบนี้ คิดเป็นอื่นไม่ได้นอกจากว่า คนทำเค้าเล็งเซอร์วิสกันจะๆ
- รายนี้เราไม่ได้จิ้นกะพระเอกฮ่ะ แต่รู้สึกว่าเพื่อนๆ จะจิ้นไปกะอีกคนนึง นั่นคือลูโอ・ทาว (โอ้ว เทนอันเซย์เรอะ ดาวเดียวกับฟลิคเรอะ ไม่น่าเชื่อ) หรือกะเจลก็โดนบ่อยนะ นี่เป็นเพราะเวลาเอาเจลเข้ากลุ่มแล้วมีริอุอยู่ด้วย เจลพูดว่า "ริอุมาอยู่ข้างหลังฉันซะ" นั่นแหละมันเลยเป็นต้นกำเนิด !! ลูโอก็อีกคนถ้าเกิดมีริอุอยู่ด้วยก็จะพูดว่า "เข้าใจแล้ว จะคอยช่วยริอุ・เชน" เฮ้ย !! นาย・จะ・ช่วย・ริ・อุ・คน・เดียว・เรอะ !? แหม อิชั้นก็อดจะถามแบบนี้ไม่ได้น่ะค่ะ ตายแล้ว เขียนไปเขียนมา ชักจะคิดว่าริอุเป็นเคะน้อยของกลุ่ม....
- บทสรุปคือ ริอุคือแหล่งรวมเนต้าเดินได้....
- แล้วที่เห็นในวอลเปเปอร์ว่าใช้มีดน่ะ แค่เครื่องประดับใช่มั้ย ? เห็นใส่ได้แต่ไม้เท้า กระบอง ดาบ ธนูสี่อย่างเอง
- จะว่าไป คนที่โชว์ที่สุดก็ตาคนนี้อีกนั่นแหละ หรือความจริงแล้วจะกล้ากว่าที่คิด ?
- ตอนไปภูเขาหิมะกับพระเอกและคูกะ ด้วยคอสตูมแบบนั้น ไม่หนาวให้มันรู้ไป แล้วริอุก็พูดกับคูกะว่า "ขอกอดได้มั้ย ?" เฮ้ย !!<<<ในใจคนเล่น คูกะยิ้มแล้วตอบว่า "เดี๋ยวกัดให้หรอก" อ๊อก !! อะไรกันเนี่ย !? เจ้าพวกสิ่งมีชีวิตน่ารักพวกนี้ !!<<< ในใจคนเล่นขณะนั้น 

- เกมนี้มีทั้งซิสค่อน (คลอเดคิลxเฟรเดกุนด์,ชาร์มส) บราค่อน (มานาริล) เฮตาเระ (แอสอาด) ซึนเดเร (โรเบลท์) ยันเเดเร (เฟรเดกุนด์) ฮาระคุโร่ย <<< ทำหน้าตาน่ารักแต่จิตใจแสนดำมืด (นุมุนุ)

- คุณพี่คลอเดคิลคะ เท่มากเลยค่า เทพสุดๆ ท่านคิกะของเทียไครซ์ ตอนที่ออกโรงครั้งแรกมาช่วยพวกเราเนี่ย สุดแสนจะเท่ขโมยหัวใจหนูไปเลยค่า แค่นี้ก็เท่จะแย่แล้ว แต่ตอนที่สู้ตัดสินกับน้องสาวนี่สิ ช่างลูกผู้ชายตัวจริง (เฮ้ยๆ)
- "เจ้าคิดว่าที่ข้าอยากจะเป็นพี่สาวที่เจ้าชื่นชม แม้กระทั่งความรู้สึกรักใคร่เจ้านี้เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดให้เป็นงั้นหรือ ข้าไม่ยอมรับเด็ดขาด" "มะ ไม่ใช่นะคะ ท่านพี่" <<< หลักฐานความซิสค่อนหนึ่ง
- ตอนมีเจ๊คลออยู่ในตี้ ถ้าเกิดเอาเฟรเดกุนด์เข้ามาด้วย "อา ท่านพี่คะ...." <<< หลักฐานซิสค่อนสอง
- ตอนเจ๊คลอหายตัวไป คุณเธอโวยวายอาละวาดอย่างหนัก ตอนเจ๊คลอกลับมา พุ่งเข้ามาหาคนแรกราวกับคองคอร์ด "ท่านพี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กลับมาแล้วเหรอคะ อย่าทิ้งข้าไปไหนอีกนะ....." (และอีกหลายอย่างที่สุดยอดมากจนจำไม่ได้) <<< เฮ้ยๆ ซิสค่อนขนาดนี้เลยเรอะ แบบว่าสุดยอด ประทับใจเลยแฮะ....

- ราชาจานัม ตาแก่หัวงูเฟื้อยนี่ มีเมียตั้งสามคนแล้วยังจะรวบท่านพี่คลออีกเรอะ ฉันไม่ยอมนะเฟ้ย หนอย มีการมาต่อรองว่าถ้าอยากให้ไว้ชีวิตพวกลูกน้องก็ยอมฉันซะงั้นเรอะ เดี๋ยวมะเหงกล้านแบะซะเลยนี่ 

- แอสอาด ชอบคลอเดคิลออกหน้าออกตา ตอนที่ท่านพีโดนราชาล้านดึงตัวไว้นี่ ก็แสดงท่าทางแบบว่า ถ้าเกิดเข้าไปชกได้นี่คงทำแล้วมั้ง พอเป็นเรื่องอะไรที่เกียวกับคลอเดคิลล่ะก็ แข็งขันเชียวนะพ่อคุณ คนดูออกกันทั้งปราสาท แต่สาวเจ้ากลับไม่รู้ตัว แล้วยังมีน้องสาวอีก ไม่สมหวังแน่ ล้าน% เปลี่ยนใจมาหาพระเอกตอนนี้ยังทันนะ (เล่นไม้นี้เรอะ)
- เป็นนักเวทย์ที่พลังเวทย์น้อยกว่าชาวบ้าน แต่อัดแรงสุด อาวุธที่เหมาะสมคือไม้กวาด แต่ฉายาคือ "ขุนพลเดือด" ถึงจะใช้ไม้กวาด ตอนแรกเท่แต่ตอนหลังเผยตัวว่าเป็นเฮตาเระ ถึงดูท่าจะอกหัก แต่ฉายาคือ "ขุนพลเดือด"
- ดีใจจนแทบเต้น เมื่อได้อยู่ตี้เดียวกับเจ๊คลอแบบบังคับอยู่ แต่ตัวตนก็กลายเป็นอากาศธาตุเมื่อเจอเฟรเดกุนด์
- โชว์(ผิว)อันดับสอง น่ารักอันกับต้นๆ และน่าสงสารอันดับหนึ่งในหลายๆ ความหมาย เปลี่ยนใจมาหาพระเอกตอนนี้ก็ยังไม่สายนะ ? (วกกลับมาเรื่องนี้อีกแล้วเรอะ)
- เวลาเห็นเฮียกุมหัวทุกครั้งเนี่ย มันกระตุ้นให้ความเอสพุ่งพรวดอย่างบอกไม่ถูกค่ะ
- へたれ攻めか乙女受けで決定★（するな！）  

- อาโทริจ๋า น่ารักสุดๆ หลงรักตั้งแต่แรกเห็น เสียงก็น่ารัก ท่าทางก็น่ารัก เป็นเท็นไค ดูเด็กฉลาดชาติเจริญ นิสัยดี เป็นผู้นำ ยิ้มสวย ช่วยมาเมะพระเอกทีเทิ้ด (เฮ้ย)
- สุดที่รักผู้นำดาบดีเลิศประเสริฐศรีมาให้ (ความงกออก) แล้วก็มาขอให้พระเอกใช้ดาบนั้นมาสู้ด้วยกัน เพราะฉะนั้นแน่นอนว่าต้องมี !!

- W Leader Attack โฮๆๆๆๆ ข้าเจ้าดีใจเหลือเกินที่มีโอกาศได้ใช้ท่านี้ ให้ตาย

สิ บราโว อาโทริเป็นเทพบุตรของข้าเจ้าจริงๆ
- หนึ่งในตัวละครที่ได้เข้าห้องพระเอก.... (แล้วบอกทำไมเนี่ย)
- หนึ่งตัวละครที่มีสัญญากับพระเอกเยอะแยะไปหมด
- ตอนจบแบบนอร์มอลกับแบบทรูต่างกันตรงที่จะได้เจออาโทริอีกครั้งรึเปล่าแล้วแบบนี้ใครจะยอมจบนอร์มอลฟระ !!

เรื่องที่นึกออก....ไม่มีแล้วมั้ง ? เนื่องจากคู่อื่นไม่ถูกเสปค (นั่นเหตุผลเร้อ) ทาจกับชาร์มก็ดีแต่ว่ามันตายตัวไปหน่อย (เรอะ) ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเจ๊าะแจ๊ะเบียคุเซ่เหมือนกันแต่รายนั้นเงียบเป็นเป่าสาก แต่พอให้ทำเควส...."任務了解" (รับทราบภารกิจ) ..........จะฆ่ากันใช่ม้ายยยยยยยยยยยยย อ๊ากกกกกกกกกก อันนี้คนที่รู้ก็รู้ คนที่ไม่รู้ไปหากันดั้มวิงมาดูนะ !!

ต่อไปก็เล่น sweet pool แต่อันนั้นเกมคอม+เกมวาย เลยจะเอาไปลงที่อื่น ที่นี่มีแต่เกมธรรมดา (แค่ไอ้ที่เธอเขียนไป ความธรรมดาก็หายหมดแล้ว) คือแบบว่าเทียไครซ์ซื้อของจนเงินหมดพอดี ต้องหาอีกรอบ แล้วได้สวีทพูลมาพอดี ผลก็คือ "โดนสกัดดาวรุ่ง" ฮ่ะ วันหน้าฟ้าใหม่เจอกันอีกรอบ ไหนๆ เราก็อยู่ด้วยกันตลอดอยู่แล้วนี่ DS ?

แล้วหลังจากนั้น ตอนที่หาบทสรุปของสวีทพูลอยู่ ก็ไปเจอเวบนึงที่เขาเขียนรีวิวเกมเกือบทุกประเภทเลย รวมทั้งซัมมอนไนท์ 2 ที่เคยทำให้เราชอกช้ำใจเรื่องเอาเสียงออก ฮือออออออ มิโดริน อยากได้พีเอสพีจังวุ้ย โหลดเอาเกมเพลย์หนึ่งมาเล่นในเครื่องได้นี่นา.... อาชะ นอกเรื่อง กลับๆ แล้วทีนี้เราก็เลยลองอ่านรีวิวอันนั้นแล้วพบว่า "เนสตี้น่ารักเป็นบ้าเลยค่ะ" ทำให้เกิดความมุ่งมั่นว่า "ตอนเล่นผู้หญิงไม่เวิร์ก แต่ถ้าเล่นตัวเอกผู้ชายน่าจะพอถูไถ" <<< เห็นก้นบึ้งของ....เลยแม่คุณ แถมเขาบอกอีกว่า ซัมมอนไนท์สองถ้าเล่นสายเนสตี้แล้ว "เป็นเกมที่ Y ยิ่งกว่าเกม boy's love ฮิ้วๆ แล้วหยั่งงี้เราจะพลาดได้ยังไง <<<<< ปริศนาทั้งหมดไขกระจ่างแล้ว

SUMMON NIGHT 2 (NDS)

แบบว่า ไปยังเอิญเจอรีวิวมาฮ่ะว่า ซัมมอนไนท์ 2 "วายยิ่งกว่าเกมวาย" มันเลยเกิดอาการกลับมาคึกคักอีกครั้ง (หล่อนนี่....) และเมื่อลองเล่นดูแล้ว มันโมเอ้จริงๆ ด้วยค่ะท่านผู้ชม โฮ่ๆๆๆๆ แบบว่า พอเล่นตัวเอกชายแล้วดันเล่นรอดตลอดรอดฝั่งแฮะเรา....เรานี่มัน.....

- เลือกตัวเอกชายโลดคราวนี้ แมคน่านิสัยโอเคมาก เคะพิมพ์นิยมเลยเจ้าเอ๋ย
- คนที่มาปลุกเราคนแรก คือศิษย์พี่เนสตี้
- แน่นอนว่าตอนจบต้องจบกับเนสตี้ (ไม่เคยคิดจะจบกับคนอื่นอยู่แล้ว)
- สัตว์คุ้มกันเลือกแต่สายวิญญาณ (พวกนักรบใช้เวทย์ฟื้นพลังได้ = ไร้เทียมทาน) กับสายจักรล (มีบทพูดเกี่ยวกับเนสตี้เยอะ) นอกนั้นไม่เคยคิดจะเลือกอ่ะ
- ตอนสอบเลื่อนขั้นเสร็จ เนสตี้ก็มาคอยเราอยู่ด้านหน้า พอถามว่าเป็นห่วงเหรอก็ตอบว่า "สอบแบบนั้น ไม่ผ่านสิแปลกกว่า" อ๊อก ซึนเดเร่ !! แต่ก็อดที่จะกังวลไม่ได้ใช่มั้ยล่ะค้า ถึงได้มารออยู่เนี่ย
- คุยตอนกลางคืนเลือกแต่เนสตี้ ไปเทศกาลก็ไปกับเนสตี้ ตอนกลุ้มใจเรื่องชาติกำเนิดก็ไปหาเนสตี้ ตอนจะเข้าป่าก็ไปกับเนสตี้ เพราะฉะนั้น ข้าเจ้าเลยแทบจะไม่รู้บทพูดของคนอื่นเลย......จบข่าว
- 君はバカか？ (เธอบ้ารึเปล่า ?) สุดยอด !! ว่าหนูอีกเยอะๆ สิคะ ถึงจะไม่มีเสียงมิโดรินก็เถอะ (เฮ้ย) อยากจะบอกว่าถ้าเกิดมีเสียง เราจะได้ยินประโยคนี้ด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกันไป เสียดายเฟ้ย และที่สำคัญคือพูดประโยคนี้กับพระเอกเท่านั้น ใครพูดไรทำไรไม่เคยพูดขัด แต่พอพระเอกทำอะไรที่คิดว่าไม่ถูกขึ้นพี่มา เฮียขัดทันที
- และต่างๆ นานาอีกมากมาย ที่เมื่อยมือเขียนไม่ไหว แต่ที่เด็ดสุดคือ "ถ้าเกิดฆ่าเธอแล้ว ผมคงมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้" กับ "เพราะผมตัดสินใจแล้วว่า จะติดตามเธอไปทุกหนทุกแห่ง" <<< กับตัวเอกชาย !!
- อยากเล่นเนื้อเรื่องพิเศษเร็วๆ จังเลย จะได้เชิญเนสตี้มาเป็นสัตว์พิทักษ์ของเราอ๊าย

.

.

.

มาพูดถึงเกมที่จะเล่นกันบ้างคราวนี้ ส่วนมากมันของแว่นตาดำกับ FP ทั้งนั้นเลยนี่ฟ่า =A=" เริ่มจาก

1. スーパーロボット大戦Z special dics  (Banpresto=Bandai namco)

วางขายวันที่ 5 มีนาคมปีนี้ กร๊อด รู้สึกว่าพอโดนแหนมโกะกลืนแล้วจะเลวขึ้นนะคะ เดี๋ยวต่อไปจะมีลงทั้ง Wii ทั้ง XBOX ด้วยเหมือนบางซีรียส์รึเปล่าเนี่ย หา !! ตรูไม่มีเครื่องนะเฟ้ย ขอร้อง อันนี้ยังมีมิโดรินและมีเสียงและลงเพลย์สองยังไม่เท่าไหร่หรอก แต่ไอ้ภาคใหม่ที่จะลงดีเอสน่ะ !! เสียงก็ท่าจะไม่มี มิโดรินไม่ต้องพูดถึง กร๊อด จะว่าอยากเล่นมันก็อยากเล่นหรอกเฟ้ย แต่พอไม่มีเสียงแลวความเร่าร้อนมันหดหายเข้าใจม้าย

2. サモンナイトX～tear crown～ (FLIGHT-PLAN+Banpresto)

ดูท่าจะลงดีเอสปีนี้ อืม เราก็เล่นซัมมอนนไท์มาหลายภาค แต่ไม่เคยแค้นใจอะไรเท่าภาคนี้เลย เพราะว่า.....ภาคนี้มันดันทำมีเสียงพากษ์น่ะเซ่ จุนจุนอีกต่างหาก เลวจริงๆ ทำไมภาคอื่นๆ ที่รีเมคลงดีเอสถึงไม่ใส่ลงไปย้า มาทำเอาภาคนี้เนี่ยนะ โดนนนนนนนนนน แค้นนี้สิบปีไม่สายเลยนะเฟ้ย แต่ดูๆ แล้วก็น่าสนใจเหมือนกันแหละ ดีเอสด้วย เล่นซะหน่อย

3. セイクリッドブレイズ Sacred Blaze (FLIGHT-PLAN)

19 กุมภาพันธ์ ลงเพลย์สองโอ้เย้ เพลย์สองยังไม่ตาย บันไซไชโย โห่ฮิ้ว วี๊ดวิ้ว ตรูยังมีเกมเล่น วะฮ่า ระบบน่าสนใจ ตัวละครโอเค เสียงพากษ์เริ่ด แน่นอนว่าค่ายนี้ต้องมีให้เลือกตัวเอกชาย-หญิงด้วย แต่ดูท่าอันนี้จะไม่มีให้จบกับตัวละครอื่น จิ๊ เป็นไฟลท์แพลนแท้ๆ แต่ที่แน่ๆ คือเกมนี้เราชอบตัวเอกหญิงมากกว่าชาย นับว่าหาได้ยากยิ่งมาก !!

4. ドラゴンシャドウスペル Dragon Shadow Spell (FLIGHT-PLAN)

เกมนี้ออกมานานแล้วเหมือนกัน ลงเพลย์สอง เหตุผลที่อยากเล่นน่ะเหรอ ? เพราะมันมีให้กระแซะตัวละครน่ะซี่ (เล่นแต่แบบนี้แหละหล่อน) แล้วพอลองดูตัวอย่างมันก็น่าเล่นดีด้วย รู้สึกเหมือนโดนล่อลวงอย่างบอกไม่ถูก แต่จะว่าไป ทำไมเราถึงชอบเล่นเกมที่มันไม่มีบทสรุปไทยออกขายฟระเนี่ย

5. 女神異聞録デビルサバイバー  (Atlas)

ลงดีเอสวันนี้ เเป็นตัวเลือกสุดท้ายเพราะ....ไม่มีเสียง ฮือๆๆๆๆ แต่ว่าเกมของแอตลาสส่วนมากถูกเทสต์เราอยู่แล้ว ก็เลยกะว่าจะลองหามาเล่นดู ขึ้นชื่อว่าค่ายนี้ก็เห็นๆ อยู่ว่าเกมมันแหวกแนว เพอร์โซน่า 4 ที่เพิ่งเล่นไปก็สนุกตั้งแต่ต้นจนจบเลย

ที่จริงช่วงนี้ข้าเจ้ากำลังหัดทำเกมฮ่ะ แน่นอนว่าทำเกมจีบ เพราะ RPG มันต้องใช้สกิลสูงปรี๊ดไปหน่อย แล้วก็ได้โปรแกรมมาลองปลุกปล้ำกะมันดู ของแฮ้บชาวบ้านมาทั้งนั้น....ไม่ได้ทำไรเองเลย.....ขณะนี้กำลังตามหาเวบบริจาคออพชั่น... ตอนแรกกะจะทำเกมเพื่อการศึกษาซะหน่อย แต่ดูท่าว่ามันจะ....ยากแฮะ.....แค่เซ็ตอย่างเดียวก็ยากแล้วแม่เจ้า...ลองทำอะไรให้มันง่ายกว่านี้หน่อยดีมั้ยเนี่ยเรา.....

เขียนไปเขียนมา เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า.....แล้วเราจะเลิกอู้งานเมื่อไหร่เนี่ย.....