fiction-parody

2007/Dec/01

คราวนี้ก็ยังอัพไร้สาระเรื่อยเปื่อยอีกแล้ว เพราะยังขี้เกียจเขียนฟิค (เดี๋ยวโดนเตะ) คอมที่มีเกมไม่ว่างพี่สาวใช้ทำงาน บลอครองเลยยังไม่ได้อัพ สุขภาพก็ทรุดโทรม งานก็เยอะ แต่คนมันอัดอั้นอ่ะ เลยขอเขียนระบายหน่อยละกัน

แหม ถ้าจะพูดถึงฟิคเกมที่อ่านอ่ะนะ ส่วนใหญ่มันก็ Y น่ะแหละ แถมมีแต่เกมด้วย และก็จะอ่านเฉพาะแต่เกมที่บ้ามากๆ ของที่อ่านก็จะวนเวียนเหมือนเปลี่ยนยุคสมัยถ้าจะต้องแจกแจงเริ่มจากยุคแรกมันก็คือ

อ่านฟิคเกมวาย (ภาษาญี่ปุ่น) ----->ฟิคเกมธรรมดาที่เอามาจิ้นวาย (ภาษาญี่ปุ่น)

แต่ก่อนอ่านฟิคเกมวายก็สนุกดี ว่าเอ้อ เอามาต่อกันได้ขนาดนี้เลยเหรอ บางอันก็มีแปลงเรื่องใหม่ด้วยซะนี่ แถมไม่รู้เพราะว่าคาแรคเตอร์ในแง่นั้นมันชัดเจนอยู่แล้วรึเปล่า ถึงไม่มีการหลุดคาแรคเตอร์พังหรือเสียออกมาให้เห็นเท่าไหร่ แถม 80 เปอของฟิคพวกนี้ มันจะเขียนแบบ 18 อัพ ไม่ค่อยมีซ่อนมีไรเราก็อ่านไปตามสบาย เกมไหนที่มีคู่ชอบเยอะ หรือมีคู่ที่ไม่นึกว่ามันจะมีก็อ่านได้สบายๆ อ่ะนะ ถ้าเรียงตามวัฏจักรฟิคเกมวาย (วัฏจักรเลยเรอะ) ก็จะเป็นแบบนี้

สุกิโช ---->แองเจิลฟีเธอร์ ---->เทโคคุเซนเซนคิ ---->เซราฟิมสไปรัล ---->อะโพคริฟา ---->เวียนกลับไปเรื่องแรก

คนที่รู้จักเราแล้วงงว่าไม่มีของโทไกนุกะลาเมนโต้เรอะ ? จะขอแจกแจงว่า ก็ไอ้สองเกมนั้นมันสมบูรณ์แบบซะจนคิดว่าให้มันเป็นแบบนั้นไปก็ดีแล้วล่ะ ไม่ได้มีความคิดอยากอ่านเรื่องต่อจิ้นต่อหรือว่าไร แต่ถ้าเกิดไนโตรออกเนื้อเรื่องเสสริมออกมาก็คิดว่าจะตามอยู่ดีนั่นแหละ แต่พูดถึงโทไกนุก็มีอ่านฟิคภาษาไทยของคุณหมีเหมือนกันนะคะ รายนั้นเขียนเก่งดี ได้บรรยากาศ คาแรคเตอร์ก็ไม่ค่อยหลุด อ่านแล้วสนุกทีเดียว

สุกิโชนี่ตามอ่านอยู่เป็นปี 2 ปีได้มั้งเพราะคู่ที่ชอบมันมีเยอะ แล้วเกมดังเวบเลยเยอะตามไปด้วยตอนแรกก็อ่านชินโซระ ต่อมาอีกหน่อยเริ่มอัพเกรดอ่านที่แรงขึ้นมา(ไม่หน่อย)ก็มินาโตะโซระ ไปๆมาๆก็ตกหลุมรักโยรุโซระซะได้ เดี๋ยวนี้เวบโปรดก็เปลี่ยนเมนไปเป็นอย่างอื่นกันเกือบหมดแล้วเศร้าจริงๆ

แต่มาคิดดูอีกที แล้วตรูจะมาเขียนเรื่องเกมวายในบลอคนี้ทำไมล่ะเนี่ย ไปเขียนบลอครองเดเว้ย อืมค่ะ จบช่วงของฟิคเกมวายเท่านี้ แล้วไปตามต่อที่บลอครองละกัน (จะมีคนตามเรอะ)

มาถึงเกมธรรมดาที่โดนเอามาจับจิ้นวาย แหม มันต้องมีแววบ้างสิน่าไม่งั้นจะจิ้นได้ยังไงจริงมะ เรื่องไหนไม่มีแววข้าเจ้าจิ้นไม่ลงหรอกเฟ้ย (จริงๆ นะ)

อย่างซีรี่ย์สเทลล์มันของแน่อยู่แล้ว วนเวียนไปมาไม่รู้จักจบสิ้น ของเก่ามีให้อ่าน รอสักสองเดือนของใหม่ก็มา อ้า สุขใจจริง แล้วช่วงนี้ก็เริ่มจะไปทางเกนโซซุยโคเดนที่มีให้เลือกอ่าน และหลายรายละเอียดอย่างกะโลตัส (ดูหล่อนเปรียบซะ)

แต่ข้อเสียของการอ่านฟิคแบบนี้สำหรับข้าเจ้าคือ ข้าเจ้าโคตรจะฟิคคาแรคเตอร์เลยอ่ะ ไม่เกี่ยวกับตำแหน่งนะคะ แต่เกี่ยวกับบุคลิคนิสัยใจคอต่างหาก ที่ขนาดว่าอันไหนหลุดแบบรับไม่ได้ตูก็ไม่อ่าน ไม่เคยทนอ่านมันเล้ย เพราะฉะนั้นเลยมีเรื่องให้อ่านน้อย เศร้าอ่ะ แต่เวบก็ยังเยอะอยู่ดี ตามอ่านยังกะอ่านหนังสือสอบ รู้ตัวอีกทีก็เคลียร์ทั้งเซิรจนิยายภายใน 1 ปีครึ่งซะแหล่ว ฮ่าสนุกจริงๆ อาบิสเนี่ย (สรุปคือเคลียร์ฟิคอาบิสภายในปีครึ่ง) ช่วงนั้นก็จะมีของภาคซิมโฟเนียปนมาด้วยประปราย จนถึงตอนนี้ก็ยังอ่านอยู่

พูดถึงอาบิสคู่ที่ชอบก็มีแอชลูค  เจดลูค แต่ตอนที่ยังเพิ่งเริ่มเล่นใหม่ๆ คู่ยังไม่ฟิคก็มีอ่านพีโอนี่ลูคบ้างเหมือนกัน แต่เพราะไปเจอเวบหัวแดงเวบนึงเขียนได้อลังการเจิดจ้าสนุกสนานโอ้เย้มาก ตั้งแต่นั้นมาก็คือลัทธิหัวแดงเต็มตัว ทั้งในเกมและนอกเกม แต่บางทีถ้าเวบไหนเขียนสนุกๆ แล้วเขียนคู่อื่นด้วยก็อ่านเหมือนกัน

กรณีเจดลูคมันต้องซีเรียสสิคะ ซีเรียสรันทดรักทรมานใจ โย่ หนุกหนานเสียจริง แก๊ก ก็พอไหวแต่ไม่ว่ายังไงก็รู้สึกว่ามันไม่เข้าแก๊ปเท่าซีเรียสอยู่ดี เคยอ่านแบบย้อนเวลาของคู่นี้แล้วไปหลังๆ ป๋าเจดเราชักหลุดแนว โอ้วทนอ่านไม่ได้ เลยเลิกอ่านไป เพราะไทสะสำหรับเรานั้นเป็นผู้ใหญ่ ถึงจะซึนถึงจะพูดเล่นถึงจะชอบแกล้งเด็กก็ยังเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าหาแบบผู้ใหญ่ ที่คอยดูแล เฝ้าดู ไม่ใช่จอมลวนลามเอะอะก็ลวนลามเด็ดขาดเจ้า (จากประสบการณ์จริงเมื่อหาฟิคอ่าน) ป๋าออกจะให้ความสำคัญกะลูคออกขนาดนั้น ลูคช่วงหลังเองก็ออกจะไม่ค่อยแสดงความรู้สึกของตัวเองออกมาตรงๆ ในอีกความหมาย(ที่ไม่ใช่ซึนเดเร่) เพราะฉะนั้นเวลาเขียนให้ลูคเข้ามาอ้อนหรือพึ่งพิงไทสะ ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม มันก็แสนจะโมเอ้หัวใจเหลือหลาย โย่ว จอร์จ

แล้วยิ่งช่วงหลังหอคอยเรมความทรมานใจจะยิ่งเพิ่มเป็นเท่าตัว เมื่อจิ้นว่าถึงภายนอกจะแสดงออกเหมือนเดิม แต่ลับหลังแล้วป๋าต้องหาทางช่วยลูคอย่างสุดชีวิตแหงๆ มันก็ยิ่ง อ๊อก หนูชอบเจดลูคจังเลยค่ะคุณพี่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าป๋าจะไม่รุกลูคเลยนะ มีกรณีที่รุกเพื่อเปลี่ยนประเด็นไงตัว แล้วก็มีตอนที่แบบว่าแกล้งเด็กเล่นด้วยไงตัว แล้วแกล้งไปแกล้งมาก็เกิดเอาจริงซะงั้นไงตัว (เดี๋ยวได้โดนอินดิก)

บางทีก็มีบรรยากาศมันพาไปด้วย แต่ไม่มีตรูจงใจจะกดตั้งแต่แรกเด็ดขาด เชื่อหนูสิ !! เห๊ะ ? เอ ตอนแรกรู้สึกจะพูดถึงแนวฟิคที่จะอ่านใช่มั้ยเนี่ย แล้วไหง ไปๆมาๆ ถึงได้กลายเป็นเรื่องรสนิยมของเราไปได้ ฮะๆๆๆๆ ช่างมันเถอะไม่ต้องสนรายละเอียดเล็กน้อย (เล็กน้อยเรอะเนี่ย?)

หรือจะเอาแบบทดสอบความอดทนของผู้สูงอายุ....(โดนแฟนคลับป๋ากระทืบ) เช่น ฉากที่ลูคเพิ่งอาบน้ำเสร็จอะไรแบบนี้ แล้วทั้งสองคนนี้ยังไม่ได้เป็นคนรักกัน (พิมพ์เองอายเอง) เพราะฉะนั้นป๋าก็ต้องอดทนกับลูกแกะน้อยที่กำลังยั่วยวน(โดยไม่รู้ตัว)อยู่ตรงหน้า กร๊าก นี่เป็นแก๊กได้เลยนะเนี่ย ไว้เขียนสักทีดีมั้ยหว่า (เห็นพูดงี้ทั้งปี) เสร็จแล้วเรื่องก็จบลงตรงที่หยุดตรงขั้นพยายาม....(พยายามไรยะ!?) กรี๊ดดดดดดดดดดด อยากเขียน อย่างเช่นว่า

"ผิวกายหลังอาบน้ำภายใต้เสื้อนอนที่มีเลือดสูบฉีดเปล่งสีชมพูระเรื่อเพราะน้ำอุ่น ดูเย้ายวนอย่างประหลาดจนต้องหลบสายตาด้วยความรู้สึกคล้ายกับเห็นสิ่งที่ไม่ควรมองโดยไม่รู้ตัว"

อะไรประมาณเนี้ย....กร๊าก เราว่าแต่คนอื่น แต่รู้สึกเหมือนตัวเองก็เขียนหลุดคาแรคเตอร์เหมือนกันแฮะ ถ้าปฏิกิริยาของป๋าเป็นแบบนี้จริงคงตะโกนลั่นบ้านว่า kawaiiiiiiiiiiiiiiiiiii ไปแล้ว

แล้วจะว่าไปไอ้ที่บอกว่าเป็นแว่นอันตราย 鬼畜眼鏡 อะไรเนี่ย อืม แหม สำหรับข้าพเจ้าไทสะเขาแสบ เจ้าเล่ห์ ขี้แกล้งก็จริง แต่ไม่ได้เป็นพวกนิยม......(เติมคำในช่องว่าง).....ซะหน่อย ถึงจะดาร์ค 腹黒い แต่ก็ไม่ได้เป็นแนวนั้นเด็ดขาด (กรณีกะลูคอ่ะนะ กะคนอื่นนี่อีกเรื่อง)   เพราะไทสะเขาออกจะใจดี แต่ถ้าซอฟท์ๆ แบบแกล้งเล่นๆ ยังพอโอเค เพราะไงเดี๋ยวป๋าเขาก็เลิกแกล้งเปลี่ยนมาเอาจริงอยู่แล้ว (เฮ้ยๆ หมายความว่าไง) แต่ทำม้ายฟิคที่เจอส่วนมากนี่ ป๋าออกทางชั่วเลยนะคะ บางทีก็ชั่วจนข้าเจ้าอ่านตามไม่ไหว นี่มันไม่ใช่ป๋าผู้น่ารักของชั้นแล้วเฟ้ย อะไรแบบนี้น่ะค่ะ

ส่วนของแอชลูคจะชอบแบบสวนทางกันมั่ง มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ถึงแฟนมั่ง โลกนี้มีแต่สองเราแต่ก็ไม่ใช่แฟนมั่ง แบบพี่น้องฝาแฝดที่สนิทกันม๊ากมากมั่ง แบบพี่ชายหวงน้องชายมั่ง แบบว่า.....เอาเป็นว่ามีหลากหลายช้อยส์จนบรรยายไม่หมด ถ้าจะถามว่าทำไมส่วนใหญ่มันถึงกลายเป็นยังไม่ได้เป็นแฟนกันก็ขอตอบว่า ก็เพราะ

อยากแกล้งแอช 

นะเซ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หนอย ทำกับลูคไว้ขนาดนั้นแล้วจะให้ลงเอยกันง่ายๆ เรอะฝันไปเหอะ จงเป็นหมาหวงก้างซะ เพราะลูคเองถ้าไม่ค่อยรู้ตัว ก็คงไม่เปิดเผยความรู้สึกของตัวเองอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นอย่าหวังเลยว่าจะสมหวังง่ายๆ อย่างลูคน่ะถึงจะชอบแล้วก็ไม่เป็นฝ่ายเข้าหาเองในทำนองนั้นหรอกเฟ้ย เคี๊ยะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (เดี๋ยวได้โดนเอ๊กซ์พลอ) ถึงพูดงั้นพูดงี้แต่ถ้าทั้งสองคนมีความสุขด้วยกันแล้ว สำหรับเรามันจะยังไงก็ได้ล่ะค่า อย่าหลุดคาแรคเตอร์เป็นพอ (หรือจะพูดให้ถูกคือแอชอย่าไปคู่กะนาตาเลียเล้ยขอร้อง ส่วนลูคน่ะจะคู่กะเทียร์ก็ได้)<-----ยุติธรรมเห็นๆ

แอชลูคอืมแบบแก๊กกะน่ารักๆ จะสนุกกว่าแนวเครียดฮ่ะ ในความคิดเรา เพราะว่าพอเครียดแล้วมันจะเครียดถึงเครียดที่สุด อ่านแล้วมันเจ็บกระดองใจแบบคริติคัลฮิตเลยไม่อ่านเท่าไหร่ ยกเว้นจะเป็นของเวบที่ชอบจริงๆ หรือเวบที่เขาเขียนซีเรียสเก่งเป็นบ้า (ซึ่งส่วนใหญ่คู่หลักคือเจดลูค) ส่วนแบบหวานๆ ที่มันเป็นแฟนกันแล้วนะเรอะ ก็ขึ้นอยู่กับระดับน้ำตาลในเลือดอ่ะนะ ว่าฉีดอิซูลินเข้าไปแล้วรึยังไม่งั้นได้กลายเป็นเบาหวานแหงๆ แต่ไม่ใช่ว่าไม่ชอบนะคะ เพียงแค่ต้องอาศัยการเตรียมใจในการอ่านนิดหน่อยเท่านั้นแหละ

ตอนนี้ จะว่าไปเป้าหมายคือเขียนแอชลูคแบบหวานๆ แต่ไม่เลี่ยนให้ได้ จะมีวันที่ทำได้มั้ยตรู (ขณะนี้กำลังอยู่ในขั้นฝึกฝนด้วย 独占欲) ดูจากที่ข้าเจ้าเขียนๆ มา คนก็คงเดาได้แล้วล่ะมั้งว่าชอบหัวแดงแบบไหน ก็แบบนี้มันโมเอ้กว่านี้นาตัวเองก็ ถึงเราจะชอบแบบเลิฟๆ เหมือนกันก็เถอะ

สำหรับข้าพเจ้าไอ้การที่แอชจะมานึกถึงลูคตลอดเวลาน่ะ ไม่มีซะหรอก หมอนี่ยังไม่บ้าขนาดนั้น เพียงแต่ว่าจะออกอาการทันทีเมื่อได้เจอหน้าเท่านั้นแหละ

คู่นี้แปลงเนื้อเรื่องเยอะ พาราเรลเยอะ เปลี่ยนเพศก็เยอะ แต่ไอ้เปลี่ยนเพศนี่แรกๆ ยังพอทนหลังๆ ตรูเลิกอ่านมันแล้วทำไมลูคงี่เง่าขนาดนี้หระ หรือคนญี่ปุ่นชอบผู้หญิงงี่เง่า แต่ลูคเป็นผู้ชายนะเฟ้ย (เอ่อ พูดเรื่องโดนเปลี่ยนเพศอยู่ไม่ใช่เรอะ) ทำไมพอเปลี่ยนเป็นผู้หญิงแล้วท่าทีบางคนมันเปลี่ยนจากหลังเท้าเป็นหน้ามืออย่างงั้นล่ะ หมายความว่าผู้ชายมันไม่เป็นที่ต้องการของตลาดงั้นเรอะ ? (พูดถึงไรอยู่เนี่ย)

แล้วถึงไม่เปลี่ยนเป็นผู้หญิงก็เหอะ นี่มันจะไม่ปัญญาอ่อนเกินไปหน่อยเรอะ ทำไมฟิคประมาณ 70 เปอที่ข้าเจ้าเจอ ลูคจะต้องโคตรจะอ่อนต่อโลกจนถึงเกือบขั้นปัญญาอ่อน เฮ้ย เชื่อจริงๆ เหรอว่าคนแบบนี้จะชนะแวนได้ ทั้งที่ลูคน่ะเป็นพวกขัดมุขนะเฮ้ย つっこみだよ!乗りつっこみだよ!ボケもあるけど、そんなにひどくないんだよ!ボケなのはアッシュのほうだろう!(最後は余計だ)ถึงจะมีเบลอๆ เอ๋อ ไม่รู้เรื่องมั่ง แต่ก็ไม่ได้เป็นดาวน์นะเฟ้ย เพราะฉะนั้นเวลาเจอพวกนี้จะรู้สึกหงุดหงิดหัวใจทุกที

ลูคเขาพยายามที่จะเรียนรู้ รู้บ้างไม่รู้บ้าง รู้ว่าพ่อมีชู้ได้เนี่ย รู้ว่าเมียน้อยมันเป็นไงเนี่ย จะให้ไม่รู้เรื่องอะไรในโลกเลยเลยมันเกินไปหน่อยม้าง ถ้าเป็นพวกศัพท์เฉพาะหรืออะไรที่มันเอ็กซะเปิดมากๆ หรือไม่ได้คิดลึกอะไรก็ว่าไปอย่าง ลูคเขาแค่ประสบการณ์ไม่พอต่างหาก ซื้อของไม่เป็นเพราะไม่เคยซื้อไม่มีใครเคยสอนหรอกเฟ้ย ไม่ได้ปัญญาอ่อน (ย้ำอีกครั้ง)

อ๊ะ ไปๆมาๆ นี่เราพิมพ์อะไรลงไปเนี่ย แต่ที่โอเคมากๆ มันต้องบรรยากาศอบอุ่น ทั้งสองคนต่างค้ำจุนกันและกัน แอชมักจะใจอ่อนกะลูคแต่ก็ไม่ได้ตามใจ ส่วนลูคที่ปกติไม่ค่อยอ้อนใคร เก็บความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองก็สามารถพูดเรื่องที่ตัวเองคิดกับแอชได้โดยไม่ปิดบัง 

จะว่าไปคู่หัวแดงนะ ถ้ามีไกมาเกี่ยวเป็นคู่แข่งด้วยจะยิ่งมันส์เข้าไปใหญ่ โอ้ ศึกชิงนายแห่งออลแลนด์อะไรแบบเนี้ย เพราะไกก็มีภาษีไม่น้อยพอจะตอกแอชหน้าหงายกลับไปได้ แต่เสียอย่างเดียวตรงที่ว่าไกในหัวของข้าเจ้ามันเป็น いじられキャラ (ตัวละครที่มักโดนแกล้ง) น่ะสิ ทั้งที่ความจริงแล้วไกก็ออกจะเท่ สุภาพบุรุษ มีสติหลุดเกี่ยวกับลูคบางครั้ง แต่ก็ยังเป็นคนที่มีสติดีที่สุดแล้วในกลุ่ม เพราะแบบนี้ล่ะมั้งถึงได้โดนพวกไม่ค่อยปกติในกลุ่ม (เสียมารยาทมาก) รุมเอาเป็นประจำ (บางทีอาจจะนับรวมหล่อนด้วย)

ถ้าอ่านซีเรียสแล้วเป็นสามเส้าหัวแดงและไกขึ้นมา มันจะเปลี่ยนจากไม่ค่อยได้อ่านมาเป็น ชอบอ่านเว้ยขึ้นมาทันที เพราะความสัมพันธ์ของสามคนนี้มันเป็นอะไรที่ซับซ้อนจะตายไป จิ้นได้ไม่มีที่สิ้นสุด อ๊ะทำให้นึกถึงนี่ขึ้นมาเลย มันเป็นคำถามอยู่ในหัวข้อ なりきりカップリング100 มีข้อนึงเขาถามว่า

ถ้าเกิดเพื่อนสนิทมาหาแล้วบอกว่า "ฉันเหงา อยู่ด้วยกันแค่คืนนี้ก็ได้" ขึ้นมาจะทำไง ?

ลูค "ไก ? เป็นไปไม่ได้หรอกน่า แต่คิดว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ ก่อนอื่นคงจะถามเหตุผลก่อนแหละว่าทำไม"

แอช "หมอนั่นไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก ถ้าเป็นฉันจะปฏิเสธทันที แต่ว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีทางเกิดขึ้นกับฉันอยู่แล้ว"

ปกติก็คงเป็นแค่นี้จบ แต่ถ้าเกิดมีไกเข้ามาเอี่ยวด้วยล่ะ ? มันต้องไม่จบแค่นี้แน่ อย่างเช่น

ไก "ใช่แล้วล่ะ ฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นหรอก"

ลูค&แอช "ไก"

ไก "เรื่องแบบนั้นมันน่าเศร้าออกจะตายไป เพราะฉะนั้น...."

ลูค "ฉันก็กะแล้วว่าไกต้องคิดแบบนี้แน่"

แอช "........"(สังหรณ์ใจตะหงิดๆ)

ไก "อย่าให้เป็นแค่คืนเดียวเลย เอาตลอดไปดีกว่านะ ฉันดูแลลูคไปตลอดชีวิตได้อยู่แล้ว"

ลูค "เห?" (ตั้งตัวไม่ทัน)

แอช "เฮ้ย" (ปึ่ด)

ไก "อะไรเหรอ ฉันแค่พูดความจริงเท่านั้นเอง" 

แอช "นาย...."

ลูค "เอ่อ...ไก มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ ?" (ถามเหตุผลตามที่ตอบไว้เป๊ะ)

 ถ้ามีอะไรแบบเนี้ยคงจะกรี๊ดดีเนอะ เมื่อไหร่เราจะจิ้นบรรเจิดด้านแปลงเป็นตัวอักษรมั่งว้า แฮ่กๆ พูดแค่อาบิสแต่รู้สึกว่ามันจะเลยเถิดมาไกลเหมือนกันนะเนี่ย

ตอนนี้อยากเขียนฟิคที่แอชกะลูค นอนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน อาบน้ำด้วยกัน....(เฮ้ยๆ กลับมาก่อน) ดื่มชาด้วยกัน อ่านหนังสือด้วยกัน อ๊ากกกกกกกก อยากเขียน(ออกมาเป็นตัวหนังสือให้ได้)

ต่อมาที่จริงช่วงนี้ก็ชักจะชอบหัวเขียว โดยเฉพาะท่านอิออนภาคดาร์คข่มซิงค์ซะทำไรไม่ถูกนี่ยิ่งชอบ แล้วก็ชอบคอนบิของซิงค์ลูคด้วย เพราะเจ้าเด็กนี้ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เราอยากจะต่อยให้ตาสว่างสักที แต่ก็นะ ระดับเรื่องที่เจอมันต่างกันเยอะ จะให้คนที่สิ้นหวังกะโลกไปแล้วมาเปลี่ยนใจง่ายๆ มันเป็นไปไม่ได้หรอก แถมซิงค์เองก็ไม่มีใครที่จะมายึดเหนี่ยวได้ด้วย ไอ้นิสัยที่บิดเบี้ยวนั่นนี่รับรองได้ว่าสืบทอดมาจากออริจินัลเต็มๆ เลยค่ะคุณขา ไอ้ภาคดีๆ มันตกไปอยู่กะอิออนซะหมด แสดงว่าออริจินัลอิออนที่รวมทั้งสองคนนี้เข้าด้วยกันแล้วคูณสอง (ปกติต้องหารสองไม่ใช่เรอะ) อาจจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในออลแลนด์ก็ได้ ดีจังเลยที่ท่านออริอิออนไม่ใช่บอสใหญ่

เฮ้อ ตอนที่เจอครั้งแรกก็คิดอยู่นะว่ามันเป็นไปได้เรอะ แต่พออ่านจริงๆ เขาเขียนออกมาได้น่ารักมากเลยล่ะค่า โดยเฉพาะตอนที่ซิงค์ทำเหมือนจะเข้ามาอ้อนลูคแต่ก็ทำดีๆไม่ได้ตามประสาคนปากเสีย (ไม่ใช่ปากไม่ตรงกะใจ)

อย่างเช่นลูคกำลังนั่งอยู่ในสวนแล้วจู่ๆ ซิงค์ก็มานั่งพิงหลังลูคเฉยเลย แถมพิงเต็มที่ไม่มีกั๊กด้วย

ลูค "มีอะไรเหรอ ซิงค์?"

ซิงค์ "ไม่มีอะไร ก็แค่อยากนั่งอยู่อย่างนี้"

ลูค "หา ?"

ซิงค์ "นายนั่งอยู่อย่างนี้แหละ ไม่ต้องขยับไปไหนเลย"

ลูค "เฮ้ย ประโยคคำสั่งเรอะ !? นายนี่มัน....."

อะไรอย่างเงี้ย อ๊อกน่ารักโคตรๆ จะว่าไปเราก็อ่านเยอะเหมือนกันนี่หว่า ที่จริงไกลูค ถ้าไกแอบมืดนี่อ่านนะคะ (เป็นเอ็มเรอะหล่อน) ไอ้ความรู้สึกที่สับสนระหว่างความรักกะความแค้น ทั้งรักทั้งแค้นนี่มันอ่านสนุกดีนี่นา (เอ๋) คิดดูสิ ไกเลี้ยงลูคมากับมือ ลูคที่น่ารักของฉัน แต่ในขณะเดียวกันก็อยากจะขยี้ดวงตาไร้เดียงสาที่มองมาด้วยความไว้วางใจนั่นให้แหลกยับ.......กร๊าก ช่วงนี้จิ้นประเภทนี้กำลังพุ่งฮ่ะ

เริ่มรู้สึกตัวอีกรอบว่าชักจะยาวไปแล้ว เอาไว้มาเขียนต่อละกัน (ยังจะมีต่ออีกเรอะ?)