ดวงวิญญาณจะสว่างไสวอย่างภาคภูมิเมื่อจบชีวิตในการต่อสู้
เหล่าวิหคต่างมีความเชื่อว่า
นี่คือวิถีทางเดียวที่จะทำให้ได้รับดวงวิญญาณอันเป็นนิรันด์มา

VALKYRIE Prelude Act 1 Scene 1 : สงครามคอลดรอน

บนสนามรบชึ่งเต็มไปด้วยฝุ่นควันลอยสูง ทัพวาลคิวเรซึ่งนำโดยเกวนเดอลินได้บินลงมาจากฟากฟ้าเพื่อเข้าร่วมสงครามแย่งชิงคลอดรอนกับกองทัพภูติพราย

VALKYRIE Prelude Act 1 Scene 2 : การลาจากของพี่น้อง

"ท่านพี่คะ"

เกวนเดอลินวิ่งเข้าไปหากริเซลด้าผู้เป็นพี่สาวที่กำลังนอนบาดเจ็บอยู่กลางสนามรบ

"เกวนเดอลินเหรอ......"

เมื่อพี่สาวเรียกชื่อของเธอ เกวนเดอลินก็รีบเข้าไปประคองพี่สาวของตนเองเอาไว้

"อา......เงียบสงบ.....จริงๆ แว่วเสียงแห่งการต่อสู้ช่างอยู่ไกลเสียเหลือเกิน ดูเหมือนว่าฉันจะไม่สามารถติดตามราชาไปจนสงครามสิ้นสุดได้แล้ว"
"...จะยอมแพ้ไม่ได้...นะคะ"
"จงรับสิ่งนี้ไป เกวนเดอลิน มันเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นต่อฉันอีกแล้ว"

กริเซลด้ายื่นหอกในมือของตนให้แก่น้องสาว เกวนเดอลินจึงรับมันไว้

"หอกนี้ได้ฟาดฟันศัตรูมากมายจนก่อให้เกิดภูเขาซากศพ ราชา......ท่านพ่อจะต้องชมข้าอย่างแน่นอน"
"ท่านพ่อจะต้องชมแน่นอนค่ะ"
"สิ่งที่กำลังไหลลงมานั้นคือน้ำตางั้นหรือ ช่างเป็นน้องสาวที่อ่อนโยนเหลือเกิน ขออย่าได้ร่ำไห้ไปเลย.....เพราะพี่ได้ตายไปอย่างภาคภูมิในฐานะนักรบแล้ว ......ที่นี่ช่างมืดมิดอะไรอย่างนี้...จนข้ามองไม่เห็นใบหน้าของเจ้าเลย...เกวนเดอลิน..."

เมื่อพูดจบ กริเซลด้าก็สิ้นลมหายใจไปในอ้อมกอดของน้องสาว

"อา......ท่านพี่.....ข้าจะไม่ทำให้ท่านพี่ต้องโดดเดี่ยวนานนักหรอกค่ะ เพราะในอีกไม่นานนัก ข้าก็จะไปอยู่เคียงข้างท่านเช่นกัน"

เกวนเดอลินกล่าวเช่นนั้นพร้อมกับกอดร่างของพี่สาวเอาไว้

VALKYRIE Prelude Act 1 Scene 3 : เงาแห่งนักรบดำ

คนแคระซึ่งเป็นทหารของแร็กนานิวัลเดินอยู่ในสนามรบซึ่งมีซากศพนักรบของทั้งสองฝ่ายนอนตายอยู่เกลื่อนกลาด พลางเอ่ยกับเพื่อร่วมรบว่า

"สงครามครั้งนี้เราเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้ว ถึงอย่างนั้นจำนวนศัตรูก็มากเกินไป "

แล้วทันใดนั้นเอง ก็มีเงาสีดำทะมึนเข้ามาฟาดฟันเหล่าทหารที่เหลือรอดของแร็กนานิวัลล้มตายไปราวกับใบไม้ร่วงอย่างรวดเร็ว    

"นั่นคือนักรบดำที่ร่ำลือกันงั้นหรือ ! ที่ว่ากันว่าได้ความแข็งแกร่งมาโดยการแลกเปลี่ยนกับเทพแห่งความตาย ช่างเป็นพลังที่น่าหวาดเกรงอะไรอย่างนี้"

แล้วเวลานั้นเอง เกวนเดอลินก็ปรากฏกายขึ้น

"คู่มือของเจ้าคือข้า !"
"องค์หญิง !? ไม่ได้นะพะยะค่ะ !"

คนแคระพยายามห้ามปรามเธอแต่ไม่เป็นผล เกวนเดอลินได้เข้าต่อสู้กับนักรบดำที่คืนร่างกลายเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง การต้อสู้ได้เป็นไปอย่างดุเดือดจนผลจบลงที่ความพ่ายแพ้ของเกวนเดอลิน และในตอนที่นักรบดำเห็นใบหน้าของเธอในระยะประชิด เขาก็มีอาการเหมือนตกตะลึงและชะงักนิ่งไป

"...!"

แต่เกวนเดอลินกลับเอ่ยอย่างเย็นชาราวกับไม่รู้สึกรู้สาว่า

"รีบฆ่าข้าซะสิ...คิดจะตรึงข้าอยู่อย่างนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่"

แต่ทว่านักรบดำกลับปล่อยตัวเธอแล้วสังหารนักรบฝ่ายแร็กนานิวัลที่เข้าจู่โจมจากทางด้านหลัง ก่อนจะพูดกับเกวนเดอลินว่า

"จงถอยทัพกลับไปซะ การต่อสู้รู้ผลแล้ว ถึงจะรบไปมากกว่านี้ก็มีแต่เสียไพร่พลอย่างเปล่าประโยชน์"

เสร็จแล้ว เขาก็จากไปโดยปล่อยให้เกวนเดอลินรอดชีวิต ก่อนที่นักรบคนแคระของแร็กนานิวัลจะวิ่งเข้าไปหาวาลคิวเรสาวด้วยความเป็นห่วง

"โอ ดีจริงๆ ที่ท่านปลอดภัย กระหม่อมนึกว่า......"
"ป่านนี้แล้ว...... จะให้ถอย......"

เกวนเดอลินพูดค้างไว้เท่านั้น ก่อนส่ายหน้าเหมือนจะสลัดความคิดนั้นทิ้ง แล้วลุกขึ้นวิ่งไปยังทางเดียวกับที่นักรบจากไป โดยที่คนแคระตะโกนไล่ตามหลังว่า

"รอก่อน พะยะค่ะ มันเป็นอย่างที่เจ้านั่นพูด  กองทัพที่สูญเสียผู้นำไปจะทำอะไรได้หรือพะยะค่ะ ?"

VALKYRIE Prelude Act 3 : ถอยร่นทัพ

เมื่อเกวนเดอลินมาถึงท้องพระโรงของปราสาทเพื่อรายงานผลของสงครามในคราวนี้ ราชาปีศาจโอไดน์ก็กล่าวว่า

"กลับมาแล้วหรือ เกวนเดอลิน..."

ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาเกวนเดอลินซึ่งคุกเข่าลงเบื้องหน้าเขา

"ข้ามีรายงานมากราบทูลเพคะ ฝ่าบาท"